Ο αγώνας ενάντια στην κατοχή συνεχίζεται

Δελτίο Τύπου ΚΟΕ - 13/02/2012
• Ο αγώνας ενάντια στη χούντα
και το καθεστώς κατοχής συνεχίζεται
• Κάτω το πραξικόπημα της Δανειακής Σύμβασης
και η παράνομη κυβέρνηση Παπαδήμου
• Να φύγουν όλοι - Δημοκρατία, Ανεξαρτησία,
παραγωγική ανασυγκρότηση, χειραφέτηση

Η ΚΟΕ χαιρετίζει τις εκατοντάδες χιλιάδες λαού που χτες βούλιαξαν την Αθήνα και διαδήλωσαν σε όλη την Ελλάδα, διατρανώνοντας την αντίθεσή τους στα νέα δεσμά που επιβάλλει η τρόικα, επιδεικνύοντας μαχητικότητα, αντοχή και κουράγιο απέναντι στις ανελέητες επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής. Παρά την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς, φουντώνει το αγωνιστικό φρόνημα του λαού ενάντια στην κατοχή, την τυραννία και τη χούντα.

Η Δανειακή Σύμβαση επιβάλλεται πλέον εντελώς πραξικοπηματικά από μια παράνομη κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Παπαδήμου, η Βουλή, τα μνημονιακά κόμματα και οι πολιτικοί που ψήφισαν και στήριξαν το νέο έκτρωμα της Δανειακής Σύμβασης, ολόκληρο το πολιτικό τους σύστημα, είναι πλέον εντελώς απονομιμοποιημένοι. Έχουν πάρει οριστικά διαζύγιο από το λαό, και πρέπει άμεσα να φύγουν.

Ο δοτός πρωθυπουργός-τραπεζίτης και οι συν αυτώ, αφού δεν κατάφεραν να τρομοκρατήσουν το λαό με την απειλή της χρεοκοπίας, στην οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια η Δανειακή Σύμβαση, βρήκαν ως μοναδικό καταφύγιό τους την ανελέητη αστυνομική βία και τον τρόμο. Έπνιξαν απροκάλυπτα την Αθήνα στα χημικά, μη διστάζοντας να χρησιμοποιήσουν τα «όπλα» τους με τον πιο άγριο τρόπο ακόμα και εναντίον δύο εμβληματικών αγωνιστών, όπως ο Μανώλης Γλέζος και ο Μίκης Θεοδωράκης.

Η παράνομη και πλήρως απονομιμοποιημένη κυβέρνηση, με την αμέριστη συμπαράσταση των περισσότερων μεγάλων ΜΜΕ, κατέφυγε στη βία και επένδυσε στον τρόμο. Τα παπαγαλάκια του συστήματος και οι απολογητές του Μνημονίου μιλούσαν συστηματικά μόνο για τις καταστροφές, εξαφανίζοντας προκλητικά τις εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που παρά τα χημικά παρέμενε στο Σύνταγμα και όλο το κέντρο της Αθήνας. Για όσα συνέβησαν χτες και για όσα θα ακολουθήσουν αποκλειστικά υπεύθυνη είναι η παράνομη κυβέρνηση, που σε πλέρια αντίθεση με τη λαϊκή θέληση και με αλλεπάλληλα πραξικοπήματα παραδίδει τη χώρα, τη ζωή και το μέλλον του λαού στους πάτρωνές της.

Το πολιτικό σύστημα που κατάκλεψε και κατέστρεψε την Ελλάδα, που τη χρεοκόπησε και την παραδίδει τώρα σαν αποικία σε ξένους επίτροπους και ξένα δικαστήρια, καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Δεν μπορούν πια να πείσουν ούτε τους εαυτούς τους: 45 διαγραφές βουλευτών, λιγότερες από 200 ψήφοι σε μια απόφαση που έχει τη στήριξη των δυο μεγάλων κομμάτων, είναι πρωτοφανές γεγονός για την περίοδο της μεταπολίτευσης.

Η εντεινόμενη κρίση του πολιτικού συστήματος είναι μια ευκαιρία για την ανάδειξη ενός άλλου κοινωνικού και πολιτικού μετώπου που μπορεί να πρωταγωνιστήσει, να θέσει τέρμα στο μνημονιακό κατοχικό καθεστώς και να βάλει τη χώρα σε μια άλλη πορεία, υλοποιώντας αυτά που θέλει και διεκδικεί ο λαός, αυτά που θα ανοίξουν το δρόμο για τη σωτηρία του λαού και της χώρας: Πραγματική Δημοκρατία. Ανεξαρτησία. Παραγωγική ανασυγκρότηση. Άμεσα, στάση πληρωμών προς τους δανειστές – Ούτε ένα ευρώ στους τοκογλύφους. Μπορούμε να σπάσουμε τις αλυσίδες, ο αγώνας συνεχίζεται

Εμπρός, για τη Μεταπολίτευση του Λαού!

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

«Από σήμερα στις 8 μ.μ, το κτήριο της Π.Ε Καβάλας βρίσκεται υπό κατάληψη. Το κτήριο κυρύσσεται ελεύθερη ζώνη από Ε.Ε, ΕΚΤ και ΔΝΤ. Μένουμε εδώ και δεν φεύγουμε μέρχι την καταψήφιση της νέας δανειακής σύμβασης. Συμπαραστεκόμαστε σε όλες τις δράσεις αντίστασης και αλληλεγγύης και τις δεκάδες καταλήψεις δημοσίων κτηρίων σε όλη την χώρα, που αυτές τις ιστορικές στιγμές η κυβερνητική χούντα του Παπαδήμου και τα δοσίλογα κόμματα που την στηρίζουν, αποφασίζουν την καταδίκη μας.
Καταδικάζουμε την άγρια καταστολή του λαού στην πλατεία Συντάγματος και στην Νομική Σχολή. Δεν μας πτοούν, μας φοβούνται δεν τους φοβόμασστε.
Καλούμε τους βουλευτές, έστω και την ύστατη αυτή στιγμή να υπερασπιστούν τον λαό και την χώρα, καταψηφίζοντας τη νέα δανειακή σύμβαση και τα βάρβαρα μέτρα.
Σε διαφορετική περίπτωση θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της επιλογής τους.
Ζητάμε από τον λαό της Καβάλας να στηρίξει την κατάληψη και να διαδηλώσει μαζικά αύριο Δευτέρα στις 7 το απόγευμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, προκειμένου να πιέσει την διοίκηση του δήμου Καβάλας να δεσμευτεί έμπρακτα.
1) Στην υπεράσπισει με κάθε τρόπο τους συμπολίτες που δεν πλήρωσαν το χαράτσι της ΔΕΗ σε οποιαδήποτε κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων.
2) Να κυρύξει ανεπιθύμητους τους βουλευτές του νομού που θα υπερψηφίσουν την θανατική καταδίκη του λαού.

Λαϊκός Ξεσηκωμός Τώρα!

Όλοι και όλες Κυριακή 18:00 Πλατεία Καπνεργάτη

Εικόνες από την πορεία 11-2-12

Παλαϊκός Ξεσηκωμός! Όλοι στο δρόμο!

Παρασκευή και Σάββατο 10-11/2: Γενική Απεργία και συγκέντρωση στη Πλατεία Καπνεργάτη στις 11:00

Γενική 48ωρη απεργία στη χώρα, στους δρόμους για τρεις ημέρες οι εργαζόμενοι

Γενική απεργία ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ

- Ποιοι απεργούν

• H Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ), με αποτέλεσμα να μείνουν δεμένα τα πλοία, την Παρασκευή και το Σάββατο.
• Οι νοσοκομειακοί γιατροί που θα συμμετέχουν και στα συλλαλητήρια σε μεγάλες πόλεις της χώρας.
• Οι εργαζόμενοι στην Εμπορική Τράπεζα.
• Οι οδοντίατροι της Θεσσαλονίκης.
• Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές.
• Οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ.

Επίσης, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών καλεί τα μέλη του σε αποχή από τα καθήκοντά τους και σε μαζική συμμετοχή στη 48ωρη απεργία.

Σε λευκή απεργία στις επιμέρους υποχρεώσεις τους, όπως η επίδοση δικογραφιών και η φύλαξη γηπέδων, καλεί τα μέλη της η Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων.

Χαιρετισμός της ΚΟΕ στην εκδήλωση του μετώπου ΕΛΛΑΔΑ

στην εκδήλωση για την συγκρότηση του μετώπου Ε.ΛΑ.Δ.Α. - 1/2/2011

Όλοι στους δρόμους! Να φύγουν τώρα τρόικα και κυβέρνηση των νεοραγιάδων! Να μην υπογραφεί η νέα «δανειακή σύμβαση»!

Ανακοίνωση της ΚΟΕ - 6/2/2012


1. Ζούμε εδώ και δυο χρόνια μια διαρκή επιχείρηση ωμών, κυνικών, πρωτόγνωρων εκβιασμών ενός ολόκληρου λαού. Σήμερα πια ξεπερνούν κάθε όριο. Οι Γιούνκερ και Μέρκελ, οι Νταλάρα και Μπαρόζο, πρωταγωνιστές του θιάσου της τρόικας και των τραπεζιτών-ληστών, εμφανίζονται ως κοινοί νταβατζήδες που πουλάνε προστασία σε σκυλάδικο της παραλιακής. Άφησαν τα προσχήματα. Πέταξαν στην άκρη το όποιο καρότο και μας απειλούν όλους με το μαστίγιο, διατάσσοντας την πλήρη παράδοση της χώρας. Κυριολεκτικά τσαλαπατούν την αξιοπρέπεια του λαού, κουρελιάζουν ακόμα και τους απαξιωμένους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας, και επιχειρούν να μετατρέψουν τη χώρα στην πρώτη αποικία-μέλος της Ε.Ε. Με φιρμάνια που παραπέμπουν ευθέως σε σουλτάνους, με διαταγές που θυμίζουν ανακοινωθέντα της Κομαντατούρ, σαν αυτές που διάβαζαν οι κάθε λογής δωσίλογοι στις πλατείες των χωριών, αποφασίζουν και διατάζουν: «Τέρμα η Ελλάδα. Δεν δικαιούστε να ζείτε. Δεν θα ’χετε δουλειά, δεν θα ’χετε μισθούς, δεν θα ’χετε γιατρούς, δεν θα ’χετε σχολειά, δεν θα ’χετε σύνταξη, δεν θα ’χετε μέλλον. Σας καταργούμε ως χώρα, ως κοινωνία, ως υπόσταση…».
2. Το πολιτικό σύστημα της χώρας απογυμνώνεται και αποκαλύπτεται. Στις κλειστές αίθουσες του Μαξίμου και στις τηλεδιασκέψεις με τα αφεντικά ο Παπαδήμος, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς και ο Καρατζαφέρης μυξοκλαίνε και εκλιπαρούν. Σκύβουν το κεφάλι στον πασά ως σύγχρονοι ραγιάδες και ελπίζουν στο έλεος και το ένστικτο πολιτικής αυτοσυντήρησης των ίδιων των αφεντάδων. Τέτοια είναι η πρόκληση, τόσο κραυγαλέα υποτιμούν τη χώρα και το λαό με όσα συμβαίνουν, που ακόμα και η Τρέμη με τον Πρετεντέρη «εξεγέρθηκαν» – και αυτό λέει πολλά. Όσα ζούμε τις τελευταίες μέρες αποτελούν χοντρή προσβολή για τη χώρα. Αποτελούν και προσωπική προσβολή για κάθε έναν από εμάς ξεχωριστά. Σε ζωντανή σύνδεση παζαρεύουν τη μετατροπή, και επίσημα πια, της Ελλάδας σε προτεκτοράτο. Ο λαός είναι θυμωμένος, αισθάνεται βαθιά πληγωμένος και προδομένος. Δεν είναι μόνο η φτώχεια που τον εξοργίζει, ούτε μόνο το κατάμαυρο μέλλον που ετοιμάζουν. Ο λαός είναι βαθιά πληγωμένος και προδομένος ακριβώς επειδή τόσο προκλητικά τον υποτιμούν, τον απαξιώνουν, και παραδίδουν τη χώρα ενέχυρο στα κοράκια του ιμπεριαλισμού και των διεθνών ληστών.
3. Και η Αριστερά; Πού είναι; Ζούμε ιστορικές στιγμές και η Αριστερά –έστω και τώρα– έχει ιστορικό ρόλο. Μέχρι στιγμής πεισματικά τον αρνείται. Μελετά τις δημοσκοπήσεις, βγάζει πολλές ανακοινώσεις και ικανοποιείται με τα δημοσκοπικά ποσοστά. Περιγράφει την κρίση, την επίθεση, τη φτωχοποίηση σαν αναλυτής σε δελτίο των 8. Πολιτεύεται με τον τρόπο που το έκανε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Σαν να μην άλλαξε τίποτα, σαν να διανύουμε μια «ομαλή» περίοδο. Αλλά τα ψέματα τέλειωσαν. Το χτένι πύκνωσε πολύ και οι κόμποι μεγάλωσαν… Ή το χτένι θα σπάσει ή οι κόμποι θα λυθούν. Δεν χωράνε πια υπεκφυγές και χειρισμοί. Όταν η χώρα απειλείται ευθέως ακόμα και ως κρατική οντότητα, όταν ο λαός μετατρέπεται σε νεόφτωχο ενοικιαστή του τόπου του, δεν χρειάζονται πολλές και «βαθυστόχαστες» αναλύσεις και σχέδια. Το «όλοι στους δρόμους, να φύγουν τώρα η τρόικα και η κυβέρνηση των νεοραγιάδων» δεν χρειάζεται κανέναν παραπανίσιο προσδιορισμό. Το καθήκον σήμερα είναι ένα: Να τους διώξουμε!
Όλοι στους δρόμους, όλοι στη Γενική Απεργία. Ο λαός να πάρει στα χέρια του το μέλλον της Ελλάδας.

Όλοι μαζί, λίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα

Χαιρετισμός της ΚΟΕ στην εκδήλωση για την συγκρότηση του μετώπου Ε.ΛΑ.Δ.Α. - 1/2/2011

Χαιρετισμός του μέλους της ΚΟΕ, Μαρίας Γασπαρινάτου, στο κάλεσμα των Μ.Γλέζου, Μ.Θεοδωράκη και Γ.Κασιμάτη για την συγκρότηση ενός Παλλαϊκού Κινήματος Αλληλεγγύης και Αντίστασης, ενάντια στην καταστροφή της Ελληνικής Οικονομίας και Κοινωνίας από την κυβέρνηση της τρόικα και όσους την υποστηρίζουν.

Όσο πιο γρήγορα σηκωθούμε όρθιοι και πάρουμε το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα για το γκρέμισμα του ειδικού καθεστώτος που έχει επιβάλλει η τρόικα και οι ντόπιοι συνεργάτες της στη χώρα.

Όσο πιο γρήγορα συσπειρωθούμε, όλοι όσοι κατανοούμε πως αυτές τις μέρες, αυτούς τους μήνες, τα τελευταία δύο χρόνια, η χώρα αλυσοδένεται. Ότι κατακτήσεις και δικαιώματα που είχαν κερδηθεί με αγώνες και αίμα, καταπατούνται και ακυρώνονται με τα διατάγματα των νέων κατοχικών αρχών.
Όσο πιο γρήγορα συγκροτήσουμε και αναπτύξουμε την αντίστασή μας σε κάθε χώρο,
στην δουλειά, στην γειτονιά, στις πόλεις, στην ύπαιθρο, στους τόπους εκπαίδευσης και στους χώρους πολιτισμού και υψώσουμε ένα παλλαϊκό και εθνικό ΌΧΙ στην καταστροφή της χώρας και τον εξανδραποδισμό του λαού.
Όσο πιο γρήγορα όλα τα ρυάκια της αντίστασης και των κινημάτων ενωθούν σε έναν ορμητικό χείμαρρο, σε ένα μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο.
Τόσο πιο αποτελεσματικά και ρεαλιστικά θα ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο στην σύγχρονη ιστορία μας.
Ο λαός μας θα πρέπει να πάρει στα χέρια του το μέλλον της Ελλάδας!
Να γκρεμίσει το ειδικό καθεστώς που έχει επιβάλλει η τρόικα, δηλαδή η ΕΕ, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ, πραγματοποιώντας μια μεγάλη μεταπολίτευση του λαού, που θα θέσει τα θεμέλια της πραγματικής Δημοκρατίας και της Ανεξαρτησίας στο τόπο μας.
Μπορούμε και θα σταματήσουμε την άδικη ταξική αναδιανομή υπέρ των τοκογλύφων, των κερδοσκόπων και αεριτζήδων, θα ανακουφίσουμε τον εργαζόμενο λαό και όσους έχουν πληγεί από τις πολιτικές των Μνημονίων που θα καταργηθούν. Θα απαλλάξουμε την χώρα από όλες τις ληστρικές επαχθείς δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί με την χρεομηχανή, θα προωθήσουμε την παραγωγική ανασυγκρότηση. Και βέβαια, θα προωθήσουμε σε βάθος μια κάθαρση όλου του πολιτικού συστήματος και όλων των θεσμών και των μηχανισμών του κράτους, έτσι ώστε όλοι όσοι ήταν υπεύθυνοι για την χρεοκοπία της χώρας να καθίσουν στο σκαμνί. Για να κατακτήσουμε μια νέα ανεξάρτητη θέση της χώρας στον σύγχρονο κόσμο. Για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη.
Τα τελευταία 2 χρόνια ο λαός μας έχει δώσει δείγματα αντίστασης και αλληλεγγύης. Αγωνίστηκε όμως μόνος του. Και δεν είδε φως από πουθενά. Και σήμερα….στον πιο δύσκολο χειμώνα των τελευταίων δεκαετιών, μέσα στην αβεβαιότητα και το άγχος, ο λαός δίνει μια μάχη επιβίωσης, ενάντια στο κρύο, στη φτώχεια, τη διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών, την ουσιαστική στάση πληρωμών του δημόσιου προς τους πολίτες.
Ο λαός μας παρακολουθεί έκπληκτος την κατατρακύλα του πολιτικού κόσμου που προσχωρεί στον νεοραγιαδισμό, που είναι ο δοτός των ξένων, και παρότι ακόμα δε φοράει κουκούλες παραδίδει τα κλειδιά της χώρας στο Διευθυντήριο της γερμανοποιημένης Ευρώπης. Αυτό το πολιτικό σύστημα είναι πρόθυμο να οδηγήσει τη χώρα σε τραγικές εθνικές περιπέτειες.
Όσο πιο γρήγορα λοιπόν δώσουμε ένα άλλο παράδειγμα, δείξουμε μια άλλη στάση που να εμπνέει και να καλλιεργεί ένα αγωνιστικό φρόνημα, ένα σάλπισμα αντίστασης και νίκης, η πολιτική οικονομική και κοινωνική διέξοδος της χώρας θα έρθει πιο κοντά.
Θεωρήστε λοιπόν ότι η συνεύρεσή μας εδώ απόψε στηρίζεται στις κοινές μας αγωνίες για να μπει ένας φραγμός στην καταστροφή που φέρνουν. Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας θα συμβάλει με τις δυνάμεις της σε κάθε τέτοια προσπάθεια.
Όλοι μαζί, λίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα!

Η απάντηση στη νέα κατοχή: Παλλαϊκό Μέτωπο και ξεσηκωμός

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

31 Ιανουαρίου 2012

Η απάντηση στη νέα κατοχή: Παλλαϊκό Μέτωπο και ξεσηκωμός

Η γερμανική απαίτηση για τοποθέτηση στην Ελλάδα «επιτρόπου προϋπολογισμού», δηλαδή υπερ-πρωθυπουργού, αποτελεί μια νέα άθλια πρόκληση απέναντι στον ελληνική λαό.
Η Γερμανία και οι πολυεθνικές της, τα αρπακτικά κοντσέρν, αφού αποκόμισε τεράστια κέρδη από την ευρω-καταλήστευση του ελληνικού λαού, με τον έλεγχο ολόκληρων τομέων της οικονομίας της χώρας και με τη χρεομηχανή, αφού πέτυχε χάρη στην δουλοπρέπεια του δικομματισμού να μην πληρώσει ούτε δεκάρα τσακιστή από τις αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο που οφείλει στην Ελλάδα, αφού επέβαλε σε συνεργασία με τους άλλους τοκογλύφους δανειστές το ειδικό καθεστώς των Μνημονίων και της Τρόικας, τώρα κλιμακώνει τη μεθόδευση της για ολοκληρωτικό έλεγχο της χώρας μας. Βαδίζουμε ολοταχώς προς την ολοκλήρωση και θεσμοθέτηση της «νέας κατοχής». Με το PSI, τη νέα δανειακή σύμβαση και το καθεστώς «επιτροπείας».
Οι κορώνες των κομμάτων του μαύρου μετώπου της συγκυβέρνησης (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ) και του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, ότι τάχα το ζήτημα του «επιτρόπου προϋπολογισμού» δεν συζητείται, είναι ψεύτικες και ξεδιάντροπες. Γιατί είναι οι ίδιοι που υποστηρίζουν την επαίσχυντη και προδοτική για τη χώρα συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου 2011 στην ΕΕ, όπου επί λέξει αναφέρεται: «Στο πλαίσιο του νέου προγράμματος, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τους άλλους εταίρους της τρόικας, θα εγκαθιδρύσει κατά τη διάρκεια του προγράμματος επιτόπια ελεγκτική οντότητα».
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση, προφανώς και τα τρία κόμματα, συμφωνούν με τη θέσπιση της νέας Ευρωπαϊκής Συνθήκης, που θέλουν να επικυρωθεί στο Συμβούλιο Κορυφής του ερχόμενου Μάρτη, με βάση την οποία συνταγματοποιείται η απαίτηση για μηδενικό δημόσιο έλλειμμα. Πράγμα που για την Ελλάδα μεταφράζεται ότι δεν θα δει ποτέ διέξοδο, ενώ ταυτόχρονα θα απειλείται με βαριά πρόστιμα. Άλλη μια επίδειξη υποτέλειας του αστικού πολιτικού κόσμου απέναντι στο ευρωπαϊκό Διευθυντήριο.
Ο ελληνικός λαός αισθάνεται βαθειά ντροπιασμένος και προσβεβλημένος. Όμως μέσα στη φτώχεια και την απελπισία του, το έχει αποδείξει, θα βρει το κουράγιο να σηκωθεί. Και θα γκρεμίσει το καθεστώς της χούντας, της νέας κατοχής, της τοκογλυφικής ληστείας και της κοινωνικής εξόντωσης, καθώς και το σάπιο πολιτικό σύστημα που το υπηρετεί.
Η Αριστερά οφείλει να αισθανθεί και να στρατευθεί σε αυτήν την πάνδημη λαϊκή απαίτηση. Να συμβάλει σε ένα μεγάλο παλλαϊκό Μέτωπο Αντίστασης, για τον ξεσηκωμό, που θα φέρει στη χώρα Ελευθερία, Ανεξαρτησία, πραγματική Δημοκρατία, Αξιοπρέπεια, Κοινωνική Δικαιοσύνη, απαλλαγή από τη θηλιά του χρέους, επιβίωση του λαού, Παραγωγική Ανασυγκρότηση.

Γραφείο Τύπου ΚΟΕ

Σπάρτη: Νίκη του κόσμου ενάντια στο χαράτσι

Μια «μικρή» μάχη κερδήθηκε χάρη στην κινητοποίηση του κόσμου - 24/1/2012

Την Τρίτη, 24 Ιανουαρίου, συνεργείο εργολάβου της ΔΕΗ πήγε να κόψει το ρεύμα στην κατοικία δύο μελών της Επιτροπής Πολιτών Λακωνίας Ενάντια στα Χαράτσια, του Μπάμπη Μπασκουρέλου και της Άβας Μπουλούμπαση. Αμέσως ειδοποιήθηκαν τα μέλη της επιτροπής και μια ομάδα πήγε επί τόπου για συμπαράσταση και μια άλλη έκανε παράσταση διαμαρτυρίας στο υποκατάστημα της ΔΕΗ Σπάρτης, που εξακολουθεί να μη δέχεται την πληρωμή των τελών κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος χωρίς το χαράτσι.

Το συνεργείο έφυγε κατόπιν άρνησης των ιδιοκτητών να τους επιτρέψουν την είσοδο στο χώρο του μετρητή στη βάση της κάθετης διαφωνίας τους με το χαράτσι-ΕΕΤΗΔΕ, και λόγω της συμπαράστασης των παρευρισκομένων και του Προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου Καστορείου. Ταυτόχρονα ο κόσμος που είχε μαζευτεί στη ΔΕΗ Σπάρτης, μαζί με την παρέμβαση του Δήμου Σπάρτης, απαίτησε και πέτυχε την εντολή απόσυρσης του συνεργείου από το Καστόρι. Σε συμπαράσταση των συγκεντρωμένων πολιτών, ήρθε και αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ, καθώς και ένας εκ των αντιδημάρχων του Δήμου Σπάρτης.

Η Επιτροπή Πολιτών Λακωνίας Ενάντια στα Χαράτσια υπογράμμισε ότι η άμεση ανταπόκριση του κόσμου απέτρεψε την διακοπή του ρεύματος και τόνισε ότι η δύναμη των πολιτών είναι η ενότητα και η συλλογική δράση και μπορεί να έχει αποτελέσματα. Τέλος ο Δήμος Σπάρτης, ύστερα από αίτημά της Επιτροπής Πολιτών και σε συνέχεια ψηφίσματος που είχε πάρει τον Δεκέμβρη, κάτω από πίεση 100 περίπου πολιτών της περιοχής που παρευρέθηκαν στη συνεδρίαση, παραχώρησε χώρο για έδρα της Επιτροπής Πολιτών Λακωνίας Ενάντια στα Χαράτσια.

Το σχετικό βίντεο είναι από το τοπική ενημερωτική ιστοσελίδα Notospress.

Δοκιμάζεται η ενότητα θέλησης και δράσης;

Σχετικά με την ΚΟΕ και όσα ακούγονται ή γράφονται - Άρθρο του Γιώργου Παπαϊωάννου* στην εφημερίδα Δρόμος - 28/1/2012

Οι πολιτικοί οργανισμοί υπάρχουν για να οργανώνουν την ενότητα θέλησης και δράσης κοινωνικών ομάδων ή πτερύγων κοινωνικών ομάδων, προωθώντας τα συμφέροντά τους και καθορίζοντας προσανατολισμούς και ειδικές πολιτικές, για να κατακτηθούν οι στόχοι που έχουν συναποφασιστεί. Υπάρχουν περίοδοι που η όποια κατακτημένη ενότητα θέλησης και δράσης δοκιμάζεται, μπαίνει σε αμφισβήτηση, γίνονται νέες επιλογές.

Πρόσφατα συνέβη το γεγονός της αποχώρησης μιας μικρής ομάδας μελών και στελεχών της ΚΟΕ, για την οποία αρκετός λόγος γίνεται σε διάφορους μικρόκοσμους των χώρων της Αριστεράς.

Το γεγονός αυτό -όπως και μια σειρά άλλα τέτοια- πρέπει να συσχετιστεί με την πολιτική συγκυρία, όπου η γενικευμένη ρευστότητα κλονίζει, αποδομεί, υποσκάπτει πολιτικές θέσεις, οπτικές και ισορροπίες. Αυτή η πολιτική συγκυρία -όσο δεν κατανοείται η ουσία της και δεν σχεδιάζεται μια πολιτική κατεύθυνση ουσιαστικά αντιθετική και μαζική- λειτουργεί αποδιοργανωτικά σε όλους τους πολιτικούς χώρους, όχι μόνο τους συστημικούς αλλά και της Αριστεράς και της αμφισβήτησης.

Είμαστε σε μια συγκυρία τέτοια που και οι ίδιοι οι άνθρωποι διχάζονται και δεν βρίσκουν σημείο ισορροπίας με τον εαυτό τους και τις απόψεις τους. Όλοι οι πολιτικοί χώροι αγωνίζονται να υπάρξουν με ανασφάλειες, διχογνωμίες, εσωτερικές διαφοροποιήσεις και αναζητούνται πλαίσια διατήρησης και συνύπαρξης. Αυτή είναι η πραγματικότητα και κανείς δεν μπορεί να κρύβεται. Όλοι οι χώροι ταράζονται και δεν μπορεί κανείς να το παραγνωρίζει.

Η ΚΟΕ έχει τη δική της ιστορική καταγωγή και πορεία. Η θέση της στο πλαίσιο του αριστερού πολιτικού κινήματος έχει το δικό της στίγμα. Ήταν και είναι μια προσπάθεια ανοικτή, μία υπό διαμόρφωση οντότητα, δηλαδή μια προσπάθεια που δεν θεωρούσε ότι κατέχει έτοιμες λύσεις και την απόλυτη αλήθεια και ότι το μόνο που απομένει είναι κάθε φορά να τις αναπαράξει μαζικά. Αντίθετα, στρατεύτηκε τόσο στην κατανόηση της πραγματικότητας όσο και στη διαμόρφωση προϋποθέσεων για λύσεις που είναι ζητούμενες, συνθετότερες, και σίγουρα υπερβαίνουν τη σημερινή πραγματικότητα του αριστερού κινήματος και των οργανωμένων δυνάμεων, μέσα σε αυτό. Ως εκ τούτου, στους περισσότερους από εμάς, στη συντριπτική πλειοψηφία, μας φάνηκε σωστότερο στη νέα συγκυρία, στη μνημονιακή εποχή που συνιστά άλλη περίοδο τόσο για το καθεστώς όσο και για το κίνημα και την κοινωνία, να επιδιώξουμε επίκαιρες, ουσιαστικές προσεγγίσεις, με επίγνωση ότι αυτά δημιουργούν αναταράξεις, κενά συνεννόησης, τα οποία θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε. Επιλέξαμε αυτό, αντί να αναδιπλωθούμε, να περιχαρακωθούμε στα τετριμμένα, να δραπετεύσουμε από τις ανάγκες, ακολουθώντας το δρόμο της συνθηματολογίας, της καταγγελίας, της εύκολης κριτικής που όλοι γνωρίζουν ότι δεν επαρκούν. Αυτό το κόστος, σήμερα, πλήρωσε η ΚΟΕ. Κόστος σύμφυτο με την προσπάθειά της και την φυσιογνωμία της.

Η ταυτότητα της ΚΟΕ, οι θέσεις, η δράση, η πρακτική και η κουλτούρα της, είναι γνωστές. Καθώς και η στάση της στο τελευταίο μνημονιακό-τροϊκανό διάστημα. Όσοι ενδιαφέρονται για αυτά γνωρίζουν και, βέβαια, κρίνουν. Γνωρίζουν τη γραμμή της «πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής διεξόδου της χώρας», τον πολιτικό στόχο της «μεταπολίτευσης του λαού», γνωρίζουν τις εκτιμήσεις μας για το ριζοσπαστισμό που εμφανίστηκε και έδωσε ζωή σε ένα μεγάλο μαζικό κίνημα το 2011 στις πλατείες, στις παρελάσεις, στα χαράτσια, στους εργασιακούς χώρους, γνωρίζουν τις θέσεις και απόψεις της ΚΟΕ για ένα παλλαϊκό εθνικό μέτωπο διεξόδου, γνωρίζουν το ενδιαφέρον της ΚΟΕ για τα γεωπολιτικά ζητήματα της περιοχή μας, γνωρίζουν την κριτική της ΚΟΕ για τη στάση της Αριστεράς, γνωρίζουν την αντισεχταριστική στάση και υπόσταση της ΚΟΕ και τη σημασία που δίνει στα εγχειρήματα και τις συνεργασίες του ανοικτού πεδίου.

Στη δοκιμαζόμενη, έτσι κι αλλιώς, ενότητα θέλησης και δράσης, η ΚΟΕ εδώ και περίπου ένα χρόνο έδωσε αυτές τις απαντήσεις και προσπάθησε να τις δοκιμάσει όσο επέτρεπαν οι δυνάμεις της και οι καταστάσεις που αντιμετώπισε. Αντίστοιχα, θα κριθεί τι καινούργιο και ουσιαστικό έχουν να προσφέρουν οι αποχωρήσαντες από την ΚΟΕ στο αριστερό κίνημα.

Η ΚΟΕ δεν είναι άθροισμα ή χώρος συνύπαρξης και ισορροπιών προσωπικοτήτων και ανεξέλεγκτων παραγόντων της Αριστεράς. Με τα χούγια τους, τις φιοριτούρες τους, τις ιδιαιτερότητές τους. Αυτό το απευθύνουμε σε κάθε κατεύθυνση και είναι καλό να γίνει κατανοητό. Ο αγώνας για συλλογική ελευθερία για εμάς δεν περνάει μέσα από την «ελευθερία» της μικροπολιτικής και του παραγοντισμού πίσω από τις πλάτες της συλλογικότητας. Βλέπουμε τα οργανωμένα υποκείμενα της κομμουνιστικής Αριστεράς ως κοινότητες αγωνιζόμενων ανθρώπων, ως χώρους χειραφέτησης και όχι αναπαραγωγής του αστικού τρόπου άσκησης πολιτικής.

Η ΚΟΕ δεν επεδίωξε αυτήν την κατάσταση, ούτε και είναι ευχαριστημένη από τις εξελίξεις αυτές. Ξέρουμε πολύ καλά ότι τέτοια γεγονότα ενισχύουν την άσχημη εικόνα που δίνει, συνολικά, η Αριστερά στον κόσμο.

Από την άλλη υπάρχει μια μερίδα της Αριστεράς, η οποία, αφού έχει παραιτηθεί από το να ασχολείται με τα μεγάλα και ουσιαστικά ζητήματα, αρέσκεται στο να ασχολείται με τα μικρά και να αναπαράγεται ως νοοτροπία μέσα από αυτά. Βρίσκει τροφή για αναλύσεις, αισθάνεται ότι μπορεί να παρεμβαίνει και να αναδεικνύει εντάσεις, να αναπαράγει τα στερεότυπα των προσεγγίσεών της με την ίδια φλυαρία που κρίθηκαν οι περισσότερες διαφοροποιήσεις και ενδοαριστερές διενέξεις των τελευταίων δεκαετιών. Με αυτά τα στερεότυπα θέλουν να κρίνουν τα περιστατικά της ΚΟΕ, βάζοντάς τα μέσα σε αυτό το πλαίσιο, με το ζόρι. Οι περισσότερες από αυτές τις προσεγγίσεις είναι στρατευμένες στην απόδειξη εκ των προτέρων αναμασημένων συμπερασμάτων. Συνεισφέρουν κι αυτοί με τη σειρά τους στην αποδιαπαιδαγώγηση του ευρύτερου πολιτικού αριστερού χώρου.

Η ΚΟΕ θα συνεχίσει το δρόμο της. Θα αναμετρηθεί και με τις εσωτερικές της εξελίξεις. Θα κριθεί, πέρα από τη γενική της συμβολή, και στο κατά πόσο θα μετατρέψει το αρνητικό φορτίο το οποίο διοχέτευσε στο δημόσιο χώρο της Αριστεράς. Η ΚΟΕ έχει απόλυτη επίγνωση και διαθεσιμότητα να προωθήσει το καθήκον αυτό.

* Ο Γιώργος Παπαϊωάννου είναι συντονιστής της Γραμματείας του Κ.Ο. της ΚΟΕ

Για το χαμό του Θόδωρου Αγγελόπουλου

Φτωχότερη η χώρα, φτωχότερη η Αριστερά και η τέχνη
Το φυσικό σκηνικό άρρηκτα δεμένο με την πραγματικότητα της χώρας. Σαν φωτογραφία που απεικονίζει ένα γνώριμο, υγρό, μελαγχολικό τοπίο. «Η άλλη Θάλασσα» έμεινε στη μέση ένα κρύο και βροχερό απόγευμα σε μια εργατική περιοχή της Αττικής. Ένα απόγευμα σημαδιακό, απόλυτα ταιριαστό με τη θλίψη που απλώνεται πάνω από την Ελλάδα της κρίσης, έφυγε απροσδόκητα από τη ζωή, την ώρα των γυρισμάτων, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος.

Η χώρα είναι ακόμα πιο φτωχή, ακόμα πιο άδεια από εικόνες, μηνύματα, θύμησες. Ο αθεράπευτα αριστερός Θόδωρος Αγγελόπουλος, με τις πολλές διακρίσεις, έφυγε, μάλλον, όπως θα ‘θελε… Διαμορφώνοντας ένα πλάνο, μια φωτογραφία, μια ακόμα αλήθεια.

Με τις ταινίες του ανέδειξε με μοναδικό τρόπο την ελληνική πραγματικότητα. Σκιαγράφησε με εικόνες, χρώματα και συναισθήματα τη δύσκολη πορεία ενός λαού που προσπαθεί να ορθοποδήσει. Μίλησε με το δικό του καθηλωτικό τρόπο για την Αριστερά, καταθέτοντας ένα κινηματογραφικό χρονικό της πορείας της τον 20ο αιώνα.

Από χτες το απόγευμα η χώρα, η Αριστερά, η τέχνη είναι φτωχότερες. Από χτες το απόγευμα ο χορός του Μάνου Κατράκη γίνεται συγκλονιστική κραυγή για τη χώρα που πεθαίνει, για το όνειρο που χάνεται, για την «άλλη θάλασσα» που δεν θα τελειώσει ποτέ.

To Γραφείο Τύπου της ΚΟΕ - 25/1/2012

Σχετικά με αναρτήσεις στο διαδίκτυο

Ανακοίνωση της ΚΟΕ - 18/1/2012
Σχετικά με αναρτήσεις των τελευταίων ημερών στο διαδίκτυο γύρω από εσωτερικά ζητήματα της ΚΟΕ (και μάλιστα με αλλοιωμένα «στοιχεία»), έχουμε να δηλώσουμε τα παρακάτω:

Η ΚΟΕ λύνει τα πολιτικά και οργανωτικά ζητήματά της, όπως πάντα, με δημοκρατική συζήτηση στο εσωτερικό της, στις συνελεύσεις και τα όργανά της.

Οποιαδήποτε προσπάθεια παρέμβασης στα εσωτερικά της οργάνωσης για άγνωστους σκοπούς, θα πέσει στο κενό.

Η κοινωνία που δοκιμάζεται σε μια δύσκολη κατάσταση δεν έχει να ασχοληθεί με σενάρια και διαδρομισμούς τέτοιου είδους αλλά με πολύ σοβαρότερα προβλήματα. Με αυτά τα προβλήματα θα αναμετρηθεί η ΚΟΕ όλο το επόμενο διάστημα.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον ξεσηκωμό του ρουμανικού λαού!

Ανακοίνωση της ΚΟΕ - 17/1/2012

Εδώ και πάνω από ένα χρόνο, από την Τυνησία ως την Ελλάδα κι από την Αίγυπτο ως τις ΗΠΑ, η λαϊκή οργή βράζει ενάντια στους λίγους, τους ελάχιστους, που δυναστεύουν τη συντριπτική πλειοψηφία. Μια λαϊκή οργή που σε κάθε χώρα βρίσκει τη δική της σπίθα και ανάβει τη φλόγα του ξεσηκωμού.

Στη Ρουμανία η σπίθα ήταν η παραίτηση του παλαιστινιακής καταγωγής υφυπουργού Υγείας της Ρουμανίας, Ραέντ Αραφάτ, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη «μεταρρύθμιση», δηλαδή την ιδιωτικοποίηση και πλήρη διάλυση του συστήματος υγείας της χώρας. «Μεταρρύθμιση» που αποφασίστηκε από τη ρουμανική κυβέρνηση κατ’ εντολή (ποιού άλλου;) του ΔΝΤ. Καταρχήν, μια δευτερεύουσα αλλά ενδιαφέρουσα επισήμανση είναι ότι στη γειτονική χώρα φαίνεται να υπάρχουν και ελάχιστες έστω εξαιρέσεις κυβερνητικών στελεχών που δεν έχουν χάσει κάθε τσίπα – σε αντίθεση με τους «δικούς μας», που συγκροτούν μονολιθικό μπλοκ δωσίλογων.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ο ξεσηκωμός που πυροδότησε αυτή η εξέλιξη στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας απ’ άκρη σε άκρη της Ρουμανίας, ο οποίος συνεχίζεται μέχρι σήμερα και ριζοσπαστικοποιείται καθημερινά. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός Ε. Μποκ αναγκάστηκε γρήγορα να αναδιπλωθεί, δηλώνοντας ότι η «μεταρρύθμιση» θα επανεξεταστεί συνολικά, και ότι δεν θα ιδιωτικοποιηθούν οι υπηρεσίες πρώτων βοηθειών.

Καθημερινά δυναμώνει ο ξεσηκωμός και γενικεύονται οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής. Οι Ρουμάνοι, που έχουν δει το εισόδημά τους να εξανεμίζεται γοργά, τους φόρους να αυξάνονται και το δημόσιο τομέα να ξεπουλιέται, που βιώνουν την απώλεια της λαϊκής κυριαρχίας με τους δανειστές να «παραγγέλνουν» στην κυβέρνηση να προχωρήσει σε κοινωνικό μακελειό, παραμένουν στους δρόμους. Με συνθήματα όπως «Κλέφτες!», «Να φύγετε!» και «Απαιτούμε σεβασμό!» δεκάδες χιλιάδες λαού αψηφούν τις δυνάμεις καταστολής παρά τις εκατοντάδες συλλήψεων και τραυματισμών. Μόνο χτες το βράδυ πάνω από 200 διαδηλωτές συνελήφθησαν στο Βουκουρέστι, ενώ οι διαμαρτυρίες έχουν ήδη εξαπλωθεί σε περισσότερες από 40 πόλεις της χώρας.

Στη χώρα μας οι δωσίλογοι της τρόικας καμώνονται πως δεν βλέπουν το καζάνι που βράζει, αλλά οι Ρουμάνοι μας στέλνουν μήνυμα νέου ξεσηκωμού, όπως έκαναν οι Τυνήσιοι στις αρχές του περασμένου χρόνου. Η κρίση βαθαίνει σε όλο τον κόσμο, αλλά πληθαίνουν οι λαοί που υψώνουν το ανάστημά τους και εξεγείρονται. Με τη συμβολή όλων μας, το 2012 θα επιφυλάσσει ακόμη πιο δυσάρεστες εκπλήξεις σε όσους αλαζονικά νομίζουν ότι θα καταφέρουν να βάλουν ταφόπλακα πάνω στους λαούς μας!

Πετυχημένη εκδήλωση της ΚΟΕ στο Ρέθυμνο

Ομιλία του Ρούντι Ρινάλντι, στελέχους της ΚΟΕ - 15/12/2011

Εισήγηση του Ρούντι Ρινάλντι, Ρέθυμνο, 15/12/2011 from Andreas I on Vimeo.

Την Πέμπτη,15 Δεκέμβρη, πραγματοποιήθηκε στο Ρέθυμνο, εκδήλωση με τίτλο «Κάτω η νέα κατοχή, εμπρός για την μεταπολίτευση του λαού», την οποία διοργάνωσε η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας στα πλαίσια μιας σειράς εκδηλώσεων παρουσίασης της πολιτικής της πρότασης για την πολιτική, κοινωνική και οικονομική διέξοδο της χώρας.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν δεκάδες άτομα, γεγονός που έδωσε έναν ιδιαίτερα ζωντανό τόνο στη συζήτηση που ακολούθησε και άφησε ένα δυνατό στίγμα για τα δεδομένα της πόλης. Η εισήγηση, που έγινε από το στέλεχος της ΚΟΕ, Ρούντι Ρινάλντι, και η συζήτηση που ακολούθησε κινήθηκαν πάνω σε τέσσερις άξονες. Αρχικά, έγινε ανάλυση της νέας καθεστωτικής φάσης στην οποία έχει μπει η χώρα μετά την επιβολή του Mνημονίου και την απόβαση της τρόικα. Για εξελίξεις που σφραγίζουν τη μετάλλαξη της χώρας σε ένα σύγχρονο προτεκτοράτο. Το ζήτημα της δημοκρατίας χαρακτηρίστηκε ως το κεντρικό στοιχείο που θα απασχολήσει τις αντιστάσεις και τα κινήματα του 21ου αιώνα. Ο κοινωνικός ριζοσπαστισμός που αναπτύχθηκε το τελευταίο διάστημα στη χώρα, ήταν ένα ζήτημα το οποίο επίσης αναλύθηκε και συζητήθηκε σε βάθος. Τέλος, έγινε κριτική στη στάση που κράτησε η Αριστερά αυτά τα δύο χρόνια.

Η πόλη του Ρεθύμνου, με την πείρα από έναν πολύμορφο αγώνα που διεξάγει ενάντια στη νέα καθεστωτική φάση, δείχνει πως προβληματίζεται και συζητά κεντρικά πολιτικά ζητήματα, δείχνει πως η οργάνωση και η αλληλεγγύη στη γειτονιά ψηλαφούν δρόμους παρέμβασης και λύσης στα μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα αυτού του τόπου.

Δευτερομιλία του Ρούντι Ρινάλντι, Ρέθυμνο, 15/12/2011 from KOE Videos on Vimeo.

Για τις συνεργασίες με βάση την ανάγκη δημιουργίας ενός πολιτικού και κοινωνικού μετώπου ανατροπής του κατοχικού καθεστώτος και διεξόδου της χώρας

Δήλωση του εκπροσώπου της ΚΟΕ στην Εκτελεστική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ - 14/12/2011

1. Με πληθώρα δηλώσεων και τοποθετήσεων, εκπρόσωποι όλου του καθεστωτικού πολιτικού φάσματος «υπερβαίνουν» τις αντιθέσεις τους και καλούν στην παράταση ζωής της δίχως καμιά λαϊκή νομιμοποίηση κυβέρνησης Παπαδήμου «ώσπου να ολοκληρώσει το έργο της»: δηλαδή τον πλήρη εξανδραποδισμό του ελληνικού λαού και το ξεπούλημα ολόκληρης της χώρας. Τα ξένα και εγχώρια επιτελεία των από πάνω, παρά τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς, συναινούν στη συνέχιση του «πειράματος» που δοκιμάζουν στην Ελλάδα εδώ και δύο σχεδόν χρόνια. Έτσι, είναι πολύ πιθανό, και μάλιστα σχετικά σύντομα, το λαϊκό κίνημα να βγει στους δρόμους με ακόμη πιο «στοιχειώδη» αιτήματα από αυτά που προέβαλε στην πρώτη φάση μετά την επιβολή του μνημονίου, όπως: εκλογές, δημοκρατία, να σταματήσει το φίμωμα του λαού.

2. Σε αυτή την κατάσταση, η Αριστερά θα όφειλε να προχωρά σε τολμηρά ανοίγματα προς τα πλατιά λαϊκά στρώματα, αλλά και συλλογικότητες, που αποδεσμεύονται από το δικομματικό εναγκαλισμό μιας προηγούμενης περιόδου, και είναι προϊόν μιας τεράστιας μετατόπισης συνειδήσεων η οποία συντελείται τα τελευταία 2-3 χρόνια. Σήμερα είναι επείγον, είναι πιο αναγκαίο παρά ποτέ να ενταθεί η προσπάθεια συσπείρωσης όλων των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που διεκδικούν την κατάργηση των υποδουλωτικών συμφωνιών και μνημονίων, το διώξιμο της τρόικας, την ανατροπή του ιδιότυπου κατοχικού καθεστώτος και όλου του πολιτικού προσωπικού που το υπηρετεί.

3. Ένα τέτοιο μέτωπο θα είναι σαφώς ευρύτερο από την Αριστερά – η οποία θα πρέπει να κερδίσει τη θέση της μέσα σε αυτό, θα πρέπει να πείσει για τη χρησιμότητά της, για να συμβάλει ώστε αυτό το πλατύ λαϊκό μέτωπο να εκπληρώσει το πρόγραμμά του, να μην χειραγωγηθεί και αποπροσανατολιστεί από αστικά επιτελεία και ιμπεριαλιστικά κέντρα. Φυσικά, για να γίνει δυνατό να υλοποιηθεί αυτός ο στόχος, που υπηρετεί τα πιο βασικά συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας και αποσκοπεί στη σωτηρία του λαού και της χώρας, η Αριστερά οφείλει να αντιληφθεί τις ανάγκες του σήμερα. Οφείλει να αντιληφθεί τις ραγδαίες και τρομακτικές αλλαγές που είναι σε εξέλιξη, και άρα να πάψει να σκέφτεται και να δρα «όπως χτες». Μέχρι τώρα δεν έχει επιτευχθεί κάτι τέτοιο.

4. Το πολιτικό πλαίσιο που θα μπορούσε να συσπειρώσει σήμερα ευρύτατες λαϊκές μάζες είναι δυνατό να συμπυκνωθεί στο τρίπτυχο «Να φύγει η τρόικα και όλοι οι υπηρέτες της – Να καταργηθούν όλα τα μνημόνια – Ανατροπή του σάπιου πολιτικού συστήματος και πραγματική δημοκρατία». Στο μεταξύ ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη προχωρήσει σε ανοίγματα προς άλλες πολιτικές, κυρίως, δυνάμεις. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι ικανοποιητική η μέχρι στιγμής επιτυχία στο θέμα των συνεργασιών και της οικοδόμησης του μετώπου. Το βασικό εμπόδιο έγκειται στην ανεπαρκή, ακόμη, κατανόηση των ραγδαίων αλλαγών τόσο στη γενικότερη κατάσταση όσο και στις συνειδήσεις πλατιών λαϊκών στρωμάτων. Η βούληση του ΣΥΡΙΖΑ να εκφράσει εκλογικά αυτόν τον κόσμο δεν αρκεί, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εγκολπώνεται τα αιτήματα και τους πόθους που εκφράστηκαν στις πλατείες, στις παρελάσεις κ.λπ. – δηλαδή όσα θέτει ο διάχυτος ριζοσπαστισμός των λαϊκών δυνάμεων.

5. Φαίνεται πως, μπροστά στην αδυναμία συγκρότησης ενός τέτοιου μετώπου με βασικό κορμό την Αριστερά, λόγω και της άρνησης άλλων δυνάμεων, η ηγεσία του ΣΥΝ μοιάζει να προνομοποιεί «αναγκαστικά» το άνοιγμα προς το «σοσιαλιστικό χώρο» απευθυνόμενη σε προσωπικότητες και στελέχη που αποδεσμεύονται από το ΠΑΣΟΚ. Ο περιορισμός των επιδιωκόμενων συνεργασιών σε τέτοια βάση είναι προβληματικός για τους εξής λόγους: Α) Δεν βρίσκεται στην τροχιά οικοδόμησης ενός πλατιού μετώπου. Δεν οικοδομεί διαδικασίες για τη δημιουργία ενός τέτοιου μετώπου, ούτε εντάσσεται σε τέτοιες διαδικασίες. Β) Δεν κατανοεί την ευρύτητα του λαϊκού ριζοσπαστισμού, που διαπερνά πλέον όλους τους πολιτικούς χώρους και αποδεσμεύεται από αυτούς, καταλογίζοντάς τους αναξιοπιστία. Γ) Στοχεύει «ρεαλιστικά» σε ένα καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα, και όχι στην ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Δ) Ακόμη και η κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ στην πλειοψηφία της δεν έχει διόλου καλή γνώμη για πολλές από τις προσωπικότητες (πλην λαμπρών εξαιρέσεων) και τα στελέχη που μέχρι πολύ πρόσφατα συμμετείχαν ενεργά στο διαχρονικό αντιλαϊκό πάρτι. Τη στιγμή που επιχειρείται να δημιουργηθούν αναχώματα για να συγκρατηθεί η αμφισβήτηση, ακόμα και εάν επιδιωκόταν μια απλή εκλογική συνεργασία θα όφειλε να έχει διαμορφωθεί ένα πολιτικό πλαίσιο για τη σαφή και έμπρακτη δέσμευση ιδίως των στελεχών που απομακρύνονται από το ΠΑΣΟΚ και πλησιάζουν την Αριστερά, έχοντας προηγουμένως υπηρετήσει επί μακρόν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Διαφορετικά, θα είναι δικαιολογημένη η υποψία ότι αυτά τα στελέχη βλέπουν την Αριστερά απλά ως όχημα για την εξασφάλιση κάποιων εδρών και για το ξαναπλασάρισμά τους στην κεντρική πολιτική σκηνή.

6. Επαναλαμβάνουμε για μια ακόμη φορά ότι είμαστε αντίθετοι με τη διαχρονική αντίληψη μεγάλου τμήματος των ηγεσιών της Αριστεράς, ότι το ΠΑΣΟΚ (όπως παλιότερα το Κέντρο) ανήκει γενικά σε έναν φανταστικό «προοδευτικό χώρο», σε αντίθεση με την «επάρατη Δεξιά». Εδώ και καιρό η ζωή έχει αποφανθεί: το ΠΑΣΟΚ δεν εκπροσωπεί κάποια «σοσιαλδημοκρατία» έτσι όπως μπορεί να την είχε η Αριστερά στο μυαλό της. Αντίθετα, είναι βασικός πυλώνας του αστισμού στην Ελλάδα. Η μετεμφυλιακή διχοτόμηση της ελληνικής κοινωνίας δεν υφίσταται πλέον, και άρα η μετεξέλιξη της «κεντρώας δημοκρατικής παράταξης», το ΠΑΣΟΚ, δεν αποτελεί ένα έστω μακρινό συγγενή της Αριστεράς που συχνά παρεκτρέπεται και συμπεριφέρεται «ενάντια στη φύση του». Άρα πρέπει έστω και τώρα, έστω καθυστερημένα, να εγκαταλειφθεί ο κεντροαριστερός «άξονας σκέψης» πάνω στον οποίο εδράζεται η τακτική (ίσως και η στρατηγική!) της Αριστεράς. Αντίθετα, είναι αναγκαία μια ανεξάρτητη αριστερή πολιτική, που θα απευθύνεται τολμηρά στο ριζοσπαστισμό για να συγκροτήσει ένα μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο με τους στόχους που αναφέρθηκαν.

7. Συμπερασματικά, η επιμονή στη συνεργασία με «διαφοροποιούμενους» οι οποίοι απλώς επιζητούν μια προσωρινή στέγη που θα τους δώσει τη δυνατότητα να οικοδομήσουν με ξένα υλικά ένα δικό τους εγχείρημα, βλάπτει και την Αριστερά και το λαϊκό ριζοσπαστισμό, που δεν μπορεί ούτε να εμπνευστεί ούτε να εκφραστεί μέσα από τέτοια «μέτωπα». Την ίδια στιγμή, είναι αναγκαίο να αγκαλιαστούν όλοι οι τίμιοι άνθρωποι που με ειλικρίνεια αποδεσμεύονται από τον πασοκισμό και επιθυμούν να εργαστούν έμπρακτα για ένα πλατύ ανατρεπτικό μέτωπο. Χρειάζονται, γι’ αυτό, σαφή κριτήρια και πλαίσια συνεργασίας, τα οποία τουλάχιστον θα περιορίζουν τα όποια λάθη όταν επιζητούμε την απόκτηση δεσμών με τις λαϊκές δυνάμεις που εγκαταλείπουν το δικομματισμό.

8. Για όλους αυτούς τους λόγους, η ΚΟΕ θεωρεί όχι δευτερεύον το ζήτημα των διαδικασιών που θα επιλεχθούν για τη συγκρότηση του πολιτικού και κοινωνικού μετώπου, αν όντως αυτός είναι ο στόχος. Άρα, αντιτίθεται σε συναντήσεις με «παράγοντες του σοσιαλιστικού χώρου» οι οποίες καταλήγουν σε κατά μόνας κλείσιμο συμφωνιών, που εμφανίζονται κατόπιν ως τετελεσμένα τα οποία δεν συζητούνται και τα πληροφορούμαστε με ανακοινώσεις μέσω των ΜΜΕ. Ταυτόχρονα, η ΚΟΕ τονίζει ότι δεν θεωρεί παγιωμένη και αμετακίνητη τη στάση των άλλων δυνάμεων της Αριστεράς, πολιτικής και κοινωνικής. Με αυτή την έννοια, οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να απευθύνονται σε αυτές τις δυνάμεις και, για να έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες αποδοχής, πρέπει επίσης να διαπερνώνται από πνεύμα υπέρβασης των υπαρκτών, σήμερα, καταστάσεων. Έτσι θα προωθηθεί η υπόθεση του μεγάλου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου ως μοναδικής αξιόπιστης απάντησης στα σημερινά αδιέξοδα της χώρας, και θα γίνει αντιληπτό από τους πάντες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί ειλικρινά τη συγκρότησή του.

Εκτός από την οικονομία, Ευρωπαϊκή Ένωση και κυβέρνηση «εθνικής» ενότητας θα μας «διασώσουν» και στα εθνικά ζητήματα;

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΟΕ - 1/12/2011

Δεν έφτανε στην Κομισιόν που έχει αναλάβει την οικονομική «διάσωση», δηλαδή την ερήμωση και ισοπέδωση της χώρας και του λαού, φαίνεται ότι αναλαμβάνει τώρα και ρόλο «διασώστη» στα εθνικά μας ζητήματα. Η αποκάλυψη βουλευτών της ΔΗΜΑΡ για το σχετικό χάρτη της Κομισιόν δεν αφήνει αμφιβολίες. Σε ένα λεπτομερέστατο χάρτη για τη ζώνη του ευρώ όπου –σύμφωνα με τους βουλευτές- αποτυπώνονται με ακρίβεια όλα τα άλλα ελληνικά νησιά αλλά ακόμη και υπερπόντια εδάφη άλλων κρατών μελών, απουσιάζει εντελώς το ελληνικό νησί του Καστελόριζου. Η Τουρκία αυθαίρετα και σε αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο δεν αναγνωρίζει στο Καστελόριζο ΑΟΖ (ή υφαλοκρηπίδα), που είναι όμως κρίσιμη για το συνολικό καθορισμό των ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας-Κύπρου στη Μεσόγειο. Η Κομισιόν από υπερβάλλοντα ζήλο να μη δυσαρεστήσει την Τουρκία (κι ας αδικεί το κράτος μέλος που λέγεται Ελλάδα) ή γιατί γνωρίζει μυστικές συμφωνίες (;) που δεν γνωρίζουμε εμείς οι ιθαγενείς, κάνει «απλώς» ένα βήμα παραπέρα: αφαιρεί εξ ολοκλήρου το Καστελόριζο από την ελλαδική επικράτεια.

Είναι πιθανό να υπάρξει συγνώμη για δήθεν λάθος εκ παραδρομής. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση θα είναι προφανές πως ό,τι έγινε δεν έγινε βέβαια εντελώς κατά λάθος αλλά γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση (αν όχι και οι ελληνικές κυβερνήσεις μυστικά) αναγνωρίζουν άτυπα πως τάχα «υπάρχει θέμα» με το Καστελόριζο και την ΑΟΖ του. Όπως ακριβώς δηλαδή θέτει ζήτημα η τουρκική πλευρά χωρίς καμία απολύτως νομική βάση αλλά μονάχα στη βάση του γνώριμου «τσαμπουκά» που τη διακρίνει απέναντι σε μια Ελλάδα αλλεπάλληλων και χωρίς σχέδιο υποχωρήσεων διαδοχικών κυβερνήσεων επί κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, και όλα αυτά υπό τις ευλογίες και πιέσεις των ΗΠΑ στην περιοχή.

Τρεις παρατηρήσεις. Πρώτον, έχει ανοίξει μια περίοδος για τη χώρα όπου δεν θα κριθούν μόνο ζητήματα οικονομικής και κοινωνικής επιβίωσης αλλά και εθνικής, κρατικής, γεωπολιτικής υπόστασης. Δεν κινδυνεύουμε μόνο να ξυπνήσουμε ένα πρωί σε μια Ελλάδα κρανίου τόπο λόγω της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής αλλά και σε μια Ελλάδα μισή, με πετσοκομμένη επικράτεια, χώρα «περιορισμένων» κυριαρχικών δικαιωμάτων. Δεύτερον, το περιστατικό αυτό έρχεται να προστεθεί σε πολλά άλλα που όλα μαζί κάνουν σαφές το τι είδους ανταποδοτικά οφέλη προσφέρει στη χώρα και στον «ελληνισμό» ο νέος γεωπολιτικός προσανατολισμός Ελλάδας και Κύπρου με την μεγαλύτερη πρόσδεση στο Ισραήλ και τον αμερικανικό παράγοντα. Τρίτον, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα μείνει αμέτοχη σε μια τέτοια εξέλιξη. Αντίθετα, όπως δείχνει και το τελευταίο αυτό περιστατικό με το χάρτη θα συμμετάσχει κανονικά στο παιχνίδι των εκβιασμών για αποδοχή «λύσεων» και τετελεσμένων. Άλλωστε, είναι περίπου εξίσου με τις ΗΠΑ ένθερμος οπαδός και εντολέας (ειδικά οι Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία) της προσέγγισης της χώρας μας με το Ισραήλ. Υπό αυτή την έννοια, δεν είναι μόνο αυτή καθαυτή η οικονομική και κοινωνική καταστροφή που υπονομεύει την όποια άσκηση πολιτικής επί κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και ειδικότερα η εναπόθεση της τύχης μας σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που με τον ίδιο ακριβώς κυνισμό που εκβιάζει για τα οικονομικά ζητήματα θα εκβιάσει αύριο μεθαύριο και για τα εθνικά. Εξάλλου, σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση υπό ανατίναξη θα πολλαπλασιαστούν τα διάφορα γεωπολιτικά παιχνίδια και «ευκαιρίες» αναδιανομής, και σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι πλέον υποτελείς χώρες, όπως κατάντησε η Ελλάδα, αποτελούν και τα πιθανότερα θύματα. Για το καλό μας πάντα…

Ο θεματικός τίτλος του χάρτη της Κομισιόν ήταν σαφέστατος: «Η ζώνη του ευρώ, ένα νόμισμα με πολλά πλεονεκτήματα». Όχι απλώς πολλά, πάααρα πολλά πλεονεκτήματα…

Αίγυπτος: Αποκατάσταση της μνήμης των Ηρώων της οδού Μοχάμεντ Μαχμούντ

1/12/2011

Το αίμα των Μαρτύρων που χύθηκε στην οδό Μοχάμεντ Μαχμούντ από τις 19 Νοέμβρη κι έπειτα, προστέθηκε ως ένα νέο ρυάκι στον ποταμό αγνού αίματος που χύνεται από τις 25 Γενάρη, ποτίζοντας τη γη της Αιγύπτου και ανοίγοντας έναν πλατύ δρόμο για την νέα κοινωνία που θα βασίζεται στην ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Αλλά αν το αίμα αυτό δεν χυνόταν στην οδό Μοχάμεντ Μαχμούντ, δεν θα εξαναγκαζόταν το Στρατιωτικό Συμβούλιο να ανακοινώσει χρονοδιάγραμμα αποχώρησής του από την εξουσία, δεν θα αναγκαζόταν να παράσχει ασφάλεια για τη διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας και τον τερματισμό της χαώδους κατάστασης ασφαλείας από την οποία υποφέρουμε 9 μήνες, και δεν θα εξαναγκαζόταν το Στρατιωτικό Συμβούλιο να ρίξει την κυβέρνηση Σάραφ, η οποία δεν είχε αρμοδιότητες ουσιαστικές, και να την αντικαταστήσει από αυτή του Γκανζούρι, για την ανατροπή της οποίας πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα.

Οι νέοι της οδού Μοχάμεντ Μαχμούντ, όντας τμήμα αναπόσπαστο των νέων της πλατείας Ταχρίρ και στήριγμά τους στην αντιμετώπιση της εσωτερικής βίας, επέβαλαν στο Στρατιωτικό Συμβούλιο να προβεί σε παραχωρήσεις, και δεν είναι σωστή η διασπορά αισχρών ψεμάτων από τα επίσημα ΜΜΕ και τους στρατηγούς του Στρατιωτικού Συμβουλίου ότι επρόκειτο περί ομάδων αλητών.

Αυτό το αγνό αίμα ζητά την λογοδοσία όλων των αναμεμειγμένων σε αυτή τη σφαγή, είτε από το Στρατό είτε από την Αστυνομία, και αποκατάσταση του ονόματος αυτών των ηρώων. Για αυτό καλούμε το σύνολο των Αιγυπτίων στη συμμετοχή στην πλατεία Ταχρίρ την Παρασκευή 2 Δεκέμβρη στο μνημόσυνο των Μαρτύρων της οδού Μοχάμεντ Μαχμούντ και κάθε μάρτυρα από το στρατό, κατά το μεταβατικό αυτό στάδιο που άρχισε στις 9 Απρίλη, συνεχίστηκε στο Μασπέρο (σ.μετ:χώρος σφαγής των Κοπτών στις 9 Οκτώβρη από το στρατό) και φτάνει ως σήμερα.

Πένθος 13:00-16:00, Πορεία με συμβολικά φέρετρα 16:00-18:00, Επιμνημόσυνη Τελετή 18:00-19:30

Σοσιαλιστική Λαϊκή Συμμαχία, Εθνικό Μέτωπο για τη Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία, Λαϊκή Επιτροπή για την Υπεράσπιση της Επανάστασης, Σοσιαλιστές Επαναστάτες, Δημοκρατικό Κόμμα Εργατών, Αιγυπτιακό Δημοκρατικό Κοινωνικό Κόμμα, Καμπάνια Στήριξης του Ελ Μπαραντέϊ, Συνασπισμός Νέων της Επανάστασης, Συνασπισμός της Επανάστασης των Λωτών, Νεολαία Κομμάτων Μετώπου, Σύνδεσμος Προοδευτικής Επαναστατικής Νεολαίας, Ελεύθερο Αιγυπτιακό Κίνημα, Κίνημα «Συμμετοχή», Κίνημα «Απαρχή», Ανεξάρτητη Πατριωτική Πτέρυγα, Συσπείρωση Νεολαίας Σουεζ, Κίνημα Νεολαίας για τη Δικαιοσύνη και την Ελευθερία, Κίνημα Δημοκρατικού Μετώπου 6 Απρίλη, Συσπείρωση Δημοκρατικής Επανάστασης Κένα, Συσπείρωση Επανάστασης 25 Γενάρη στον Άνω Νείλο, Συσπείρωση Επανάστασης 25 Γενάρη στο Λούξορ, Δημοκρατική Συσπείρωση Επανάστασης στο Ασουάν, Ένωση Νεολαίας Μασπέρο.