Εκδήλωση - Συζήτηση για τα 15 χρόνια από τον θάνατο του Γιάννη Χοντζέα

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

 Τα αιτήματα του Νοέμβρη παραμένουν σήμερα πιό επίκαιρα από ποτέ! 
 

ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ-ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ-ΛΕΥΤΕΡΙΑ-ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη φορτώνει ακόμα περισσότερα βάρη στις πλάτες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας. Η επιλογή της νέας κυβέρνησης μόλις μετά από ένα μήνα στην εξουσία ήταν να πετάξει στον δρόμο 25.000 εργαζόμενους στα stage και να τους προσθέσει στους 850.000 ανέργους. Σήμερα 1.000.000 εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν χωρίς ασφάλιση ενώ 2.500.000 έλληνες είναι κάτω από το όριο της φτώχιας. Το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να πάρει κανένα μέτρο για να μην πληρώσουν την νύφη τα φτωχά λαϊκά στρώματα και οι μικρομεσαίοι. Είναι δεμένο στο άρμα του νεοφιλελευθερισμού και τις επιταγές της ΕΕ. Ήδη όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις του το ΠΑΣΟΚ τις έχει πετάξει στα σκουπίδια κάνοντας υποκλίσεις στις οικονομικές διαταγές των Βρυξελλών. Σαν άξιοι συνεχιστές της διακυβέρνησης Καραμανλή, θα επιτεθούν στο ασφαλιστικό, θα φορολογήσουν το λαό, θα δώσουν αυξήσεις πείνας. Σήμερα είναι αναγκαίο να οικοδομηθεί ένα μέτωπο νεολαίας-εργαζομένων-ανέργων ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και τον δικομματισμό για να πληρώσουν την κρίση αυτοί που την δημιούργησαν και όχι εμείς.
 

Το Πολυτεχνείο αντέχει στην λαϊκή μνήμη. Ο αγώνας ενάντια σε Αμερικάνους-ΝΑΤΟ και τους ντόπιους εντολοδόχους τους είναι πάντα επίκαιρος. Τα συγχαρητήρια τηλεφωνήματα του Ομπάμα στον Παπανδρέου για την εκλογή του και το ταξίδι του δεύτερου για ‘διαπραγματεύσεις’ με τον Ερντογάν δείχνουν ποιων τα συμφέροντα υπηρετούν. Την στιγμή που ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός διατηρεί στρατούς κατοχής στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και στήνει κυβερνήσεις μαριονέτες, όταν μακελεύεται ο λαός της Παλαιστίνης με τις ευλογίες ή την εκωφαντική σιωπή της ΕΕ τότε τα αντι-αμερικάνικα αισθήματα του ελληνικού λαού πρέπει να γίνουν ποτάμι που θα παρασύρει τα σχέδια τους. ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΜΕ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΤΩ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
 
Η ΚΟΕ καλεί όλο τον κόσμο της Καβάλας στην πορεία την Τρίτη 17 Νοέμβρη στις 18:00 στην Πλατεία Καπνεργάτη.

Πορεία για τα 36 χρόνια από την εξέγερση του πολυτεχνείου!!

Νοέμβρης - Δεκέμβρης, 1, 2, 3 Πολλά Πολυτεχνεία!!

Εκείνος ο παράξενος Νοέμβρης του '73 έμελλε να αλλάξει την σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. 36 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη μεγάλη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μια εξέγερση που έφερε τον καταπιεσμένο λαό στο προσκήνιο να αγωνίζεται ενάντια στη φασιστική δικτατορία, για να φύγουν οι Αμερικάνοι. Μια εξέγερση που οι φοιτητές, οι μαθητές και οι εργάτες πάλεψαν για μια ζωή με ψωμί για τους πολλούς και όχι κέρδη για τους λίγους, Παιδεία για όλους και όχι για αυτούς που έχουν να πληρώσουν και ελευθερία για τους καταπιεσμένους και όχι «ελευθερία της αγοράς».

Παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει από κράτος, κυβερνήσεις,«προσωπικότητες» της «γενιάς του Πολυτεχνείου» και Μ.Μ.Ε. για να μουσειοποιηθεί η εξέγερση και να απονεκρωθεί το μήνυμά της, και να μας χαρακτηρίσουν απολίτικους και γενιά του καναπέ, τα γεγονότα του Δεκέμβρη δείχνουν πως οι αιτίες και ο δρόμος της εξέγερσης παραμένουν πάντα επίκαιρες.

Στη μαύρη καθημερινότητα που θέλουν να μας φυλακίσουν οι μπλε και οι πράσινες κυβερνήσεις, στραγγαλίζοντας μας τον ελεύθερο χρόνο μας, εγκλωβίζοντας τη σκέψη μας, μετατρέποντας σε εμπόρευμα τη μόρφωσή μας, ποινικοποιώντας τους αγώνες μας, γεμίζοντας μας με αδιέξοδα και ανασφάλειες για το μέλλον, δείξαμε τον περσινό Δεκέμβρη πως η νεολαία μέσα από συλλογικούς αγώνες μπορεί να ανατρέπει τα σχέδια των από πάνω!
 

Επειδή δεν μας χωράει το σύστημα τους,

μαθαίνουμε από τις εξεγέρσεις του Νοέμβρη και του Δεκέμβρη,

βάζουμε το μικρόβιο του αγώνα και της συλλογικότητας στα σχολεία μας!

 e-mail:ektosylis@gmail.com
τηλ: 6983959521

Εκδήλωση - Συζήτηση για τον εορτασμό των 36 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Τοποθέτηση του Νίκου Γαλάνη στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, της Παρασκευής 6/11

Η κόκκινη κάρτα του ΣΥΡΙΖΑ

Είναι αλήθεια πως στις μέρες μας η πραγματικότητα των παραστάσεων, έχει υποσκελίσει την πραγματικότητα των εννοιών. Ζούμε μία μεγάλη κρίση νοημάτων. Αυτός ο σύγχρονος καπιταλιστικός ιός έχει περάσει και στο σώμα της Αριστεράς. Στον ΣΥΡΙΖΑ ζούμε μια κρίση της έννοιας «κόκκινη κάρτα». Ορισμένοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν την κόκκινη κάρτα της αποβολής και ορισμένοι άλλοι την κόκκινη κάρτα μέλους. Ανεξαρτήτως προθέσεων, συνιστωσών και τάσεων, το πρόβλημα δεν είναι αυτό αλλά εκεί πλέον συμπυκνώνονται αρκετές αντιθέσεις, διαφορετικές αποχρώσεις και άλλα τέτοια διχαστικά. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια βαθιά κρίση του ΣΥΡΙΖΑ που θα οδηγήσει ή στο τέλος του ή σε έναν άλλο ΣΥΡΙΖΑ.
Το πολιτικό πρόβλημα όμως του ΣΥΡΙΖΑ και συνολικά της Αριστεράς, μπορεί να συνοψιστεί στο ακόλουθο δίλημμα: Θέλουμε μια Αριστερά της επιβίωσης, της συντήρησης της ίδιας μορφής και κατάστασης, μια Αριστερά τελματωμένη και ικανοποιημένη με το ρόλο κομπάρσου στο πολιτικό σκηνικό, ή θέλουμε μια Αριστερά πρωταγωνίστρια, που θα μετασχηματίζεται συνεχώς, που θα υπερβαίνει τα όρια και τα μεγέθη της και που επιτέλους, όχι απλά θα βάζει γκολ, αλλά θα νικάει τους αντιπάλους της;
Θα αγωνιστούμε, θα δώσουμε ζωή σε μια σύγχρονη Αριστερά, απεγκλωβισμένη από τις κατεστημένες νοοτροπίες των δεκαετιών της ήττας και της υπερτίμησης του αντιπάλου, ανεξάρτητη από μικροκομματικά συμφέροντα και προσωπικά δράματα, μια Αριστερά με ισχυρή πεποίθηση για τη δυνατότητα κατάργησης του νεοφιλελεύθερου και δικομματικού κατεστημένου;

Στον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, βιώνουμε σε λανθάνουσα κατάσταση δύο διαφορετικές οπτικές, δύο διαφορετικές στρατηγικές, δύο διαφορετικές πολιτικές γραμμές, που το θεμέλιο της διαφορετικότητάς του δεν είναι απλά η «κόκκινη κάρτα».
Υποστηρίζουμε ή θέλουμε, ή ακόμα νομίζουμε πως υποστηρίζουμε, μια Αριστερά που σχεδιάζει, δρα, οργανώνεται σε μια στρατηγική ηγεμονίας. Μια στρατηγική νικηφόρας σύγκρουσης με το δικομματισμό. Μια Αριστερά δύναμη ανατροπής των συσχετισμών, δύναμη ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού. Αυτή σήμερα είναι η αντισυστημική Αριστερά. Γιατί το κρίσιμο ζήτημα στις αρχές του 21ου αιώνα είναι η ανατροπή των σχέσεων υποταγής και κυριαρχίας. Η επιτυχία για την οποιαδήποτε αριστερή πολιτική δεν είναι οι λαμπρές ιδέες και τα προγράμματα, αλλά η αλλαγή του συσχετισμού των κοινωνικών δυνάμεων.
Οι συνθήκες δημιουργούν πολλαπλές ευκαιρίες, είναι υπεργόνιμες για να καρπίσει μια Αριστερά ζωηρή, μάχιμη που θα τερματίζει τη νεοφιλελεύθερη επίθεση, θα αμφισβητεί την κυριαρχία του υπερτιμημένου αντιπάλου και θα βάλει τις βάσεις για τη δημιουργία ενός ζωντανού προοδευτικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Βρισκόμαστε μπροστά σε δύο δύσκολα αλλά εξαιρετικά γεγονότα: α) Μια οικονομική κρίση που αυξάνει φτωχούς και φτώχεια, που στοιχίζει και ενώνει πληθυσμούς «από τα κάτω» ενώ συρρικνώνει τους «από τα πάνω», διευρύνοντας το μέγεθος του μεταξύ τους ρήγματος με εντυπωσιακούς ρυθμούς και β) Μια ευρεία κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης, κρίση πολιτικής, όπου στους συνηθισμένους ανθρώπους αυξάνεται το έλλειμμα συναίνεσης και αξιοπιστίας στο δικομματισμό, πολλαπλασιάζεται η επιφυλακτικότητα και η δυσαρέσκεια. Και είναι πλέον ορατό και ταυτόχρονα φόβος για τις δυνάμεις του κατεστημένου, ότι η κριτική και η απόρριψη σήμερα υπερβαίνουν την υπεράσπιση του υπάρχοντος συστήματος.

Ταυτόχρονα είναι υπαρκτή μία κοινωνική Αριστερά, πολύ ευρύτερη από την εκλογική και συνδικαλιστική επιρροή της οργανωμένης πολιτικής Αριστεράς, μια Αριστερά που διαπερνά τις παρυφές του ΠΑΣΟΚ, τα μέλη και τους φίλους του ΚΚΕ, και του εξωκοινοβουλευτικού χώρου, τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.
Κι αν σήμερα δεν φαίνεται ικανή –ενώ είναι αναγκαία– η ενότητά της, αυτό που τουλάχιστον μπορεί να γίνει σαν ένα βήμα ή καλύτερα άλμα είναι η ενότητα στην κοινή δράση.
Μια ενότητα στην κοινή δράση που ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει συνεχώς να την υλοποιεί στοχεύοντας σε μια μεγάλη Αριστερά καθόλου ικανοποιημένη από τα σημερινά της εκλογικά ποσοστά, καθόλου εγκλωβισμένη στις παιδικές και γεροντικές ασθένειες που προκάλεσαν την αποσύνθεσή της.
Οι διαδικασίες ανασυγκρότησης της Αριστεράς απαιτούν υπερβάσεις, διαδικασίες και χώρους σύνδεσης, συγκρότησης, δράσης.
Το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ ούτε είπε, ούτε έδειξε, ούτε θα αποδείξει, ούτε μπορεί να συγκρουστεί με τις κοινωνικές δυνάμεις που το επέβαλαν και με την πολιτική της ΕΕ που συστήνει και επιτηρεί την άρνηση μιας μόνιμης και δίκαιης αναδιανομής του πλούτου. Γιατί η ρίζα του κοινωνικού ζητήματος είναι εκεί ακριβώς στις σχέσεις εργασίας και στη σχέση του παραγόμενου πλούτου με αυτούς που πραγματικά τον παράγουν και αυτών που τον καρπώνονται.

Η μια γραμμή για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να βρεθεί πρωταγωνιστής κάνοντας αντιπολίτευση με δηλωμένο στόχο το τέλος του δικομματισμού και την ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ εκφραστής των συνηθισμένων ανθρώπων, του λαού της κρίσης, να πρωταγωνιστήσει στους κοινωνικούς αγώνες, να δημιουργήσει οργανωμένα το δημοκρατικό, πλουραλιστικό χώρο υποδοχής των άστεγων δυνάμεων της Αριστεράς, των δυσαρεστημένων οπαδών του ΠΑΣΟΚ, των ορφανών δυνάμεων της κοινωνικής Αριστεράς και των κινημάτων, των νέων που αμφισβητούν τις αξίες της αστικής κοινωνίας. Αυτό στο «οργανωτικό» σημαίνει απαίτηση για ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο πολιτικό φορέα κι όχι τσίρκο των συνιστωσών, ομάδων, τάσεων κ.λπ.
Η άλλη γραμμή είναι η γραμμή που θεωρεί παντοδύναμο το ΠΑΣΟΚ για τα επόμενα τρία χρόνια, συν άλλα δύο ή τρία μετά τις δεύτερες εκλογές, που θεωρεί ότι σαν ώριμο φρούτο ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ θα προστρέξει στον όμορο προγραμματικό χώρο του «ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ», που υποτιμάει τις δυνάμεις της και ικανοποιείται στη μικρή Αριστερά των δυστυχισμένων συνειδήσεων.
Αυτή η πολιτική θέλει έναν ΣΥΡΙΖΑ σωσίβιο στα δύσκολα, με λειτουργία παιδικών παιχνιδιών παραλίας. Αυτή η πολιτική οπτική στην ουσία –πέρα από ειλικρινείς προθέσεις– δεν επιλέγει στρατηγικά τον ΣΥΡΙΖΑ, βγάζει κόκκινη κάρτα και στέλνει το αισιόδοξο και αναγκαίο εγχείρημα της ενότητας της Αριστεράς στην εξέδρα.
Δεν μπορείς να μιλάς για ενότητα κι οργάνωση του λαού και να μην οργανώνεσαι ο ίδιος, και να μην οργανώνεις όλους όσοι θέλουν να παλέψουν για μια μεγάλη Αριστερά.
Γιατί είναι αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ του 2008 είχε πολιτικά τη στόφα μιας μεγάλης Αριστεράς, αλλά έμεινε οργανωτικά γυμνός. Η ήττα δεν ήρθε τότε, αλλά σήμερα το κακό φαίνεται με δρασκελιές να έρχεται.
Να το σταματήσουμε, με τον ΣΥΡΙΖΑ για την Αριστερά πρωταγωνίστρια δύναμη, επικίνδυνη για το σύστημα. Με τον ΣΥΡΙΖΑ τολμηρά και κοινωνικά διευρυνόμενου, με τον ΣΥΡΙΖΑ απάγκιο των από τα κάτω, με τον ΣΥΡΙΖΑ των ενεργών μελών της Αριστεράς του 21ου αιώνα.

Πρόταση της ΚΟΕ για την πολιτική και οργανωτική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Η ΚΟΕ καταθέτει την πρότασή της προς την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, περιγράφοντας τις γενικές ιδέες που πρέπει να χαρακτηρίζουν τον πολιτικό και οργανωτικό μετασχηματισμό του εγχειρήματος. Είναι αυτονόητο ότι η έστω σύντομη πορεία προς την Π.Σ. πρέπει να περάσει μέσα από την ανάπτυξη όλου του προβληματισμού μπροστά στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτή τη διαδικασία η ΚΟΕ δηλώνει ανοικτή σε ιδέες, σκέψεις και προτάσεις για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

ΑΝΑΓΚΑΙΟΣ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΠΑΝΑΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ

Ο ΣΥΡΙΖΑ στο νέο τοπίο πρέπει να συγκροτήσει μια μεγάλη αριστερά αναχαίτισης, αντίστασης, πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής. Με σύγχρονες ιδέες και αξίες, με νέες μορφές οργάνωσης. Μια αριστερά που συμπεριλαμβάνει διαφορετικά ρεύματα και συνισταμένες, γειώνεται στην κοινωνία και στους χώρους και ορίζεται από την κεντρική κατεύθυνση μιας μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής. Το ζητούμενο της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, αλλά και των τριών χρόνων ΣΥΡΙΖΑ, είναι ο πολιτικός και οργανωτικός μετασχηματισμός του εγχειρήματος, με ορίζοντα την αριστερά του 21ου αιώνα: Αριστερά πρωταγωνιστική, λαϊκή, μάχιμη, άφοβη, σύγχρονη, με μόνιμο στόχο την έκφραση του λαού της κρίσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στο νέο τοπίο δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο σε δύναμη αντιπολίτευσης. Θα πρέπει να αποτελέσει και πάλι την πρωταγωνίστρια δύναμη της πολιτικής σκηνής, επιχειρώντας στα αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού να αποδεικνύει ότι η λύση είναι στην αριστερά. Το σημαντικό πολιτικό κενό που δημιουργεί η κρίση, (καθώς τα κοινωνικά στρώματα που συμπιέζονται σήμερα σε πρωτόγνωρο βαθμό αναζητούν μια νέα πολιτική έκφραση), μας επιτρέπει τη φιλοδοξία της αριστεράς - πρωταγωνιστικής δύναμης.

Στην νέα μετεκλογική κατάσταση, παρά τις φαντασμαγορίες των ΜΜΕ, το ΠΑΣΟΚ είναι ευάλωτο. Επειδή δεν θέλει, δεν μπορεί και δεν πρόκειται να ξεφύγει από τα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, το στενό κορσέ της ΟΝΕ και του Συμφώνου Σταθερότητας, το ΠΑΣΟΚ δεν θα υιοθετήσει μια διαφορετική φιλολαϊκή - κοινωνική πολιτική. Αργά ή γρήγορα ο λαός θα έρθει αντιμέτωπος με μια κυβέρνηση που θα σταθεί απέναντί του, προκλητική και ανάλγητη, όπως και η προηγούμενη. Ο κυνισμός της κατάργησης των εργαζόμενων στα stage, ήταν ενδεικτικός.

Ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ούτε να προφητεύει την αντιλαϊκή πολιτική, ούτε όμως και να δημιουργεί εφησυχασμό μέχρι να δούμε «πού το πάει το ΠΑΣΟΚ». Ο ρόλος του είναι να προετοιμάζει το λαϊκό παράγοντα, το λαϊκό κίνημα, τον εργαζόμενο κόσμο, για τους κοινωνικούς αγώνες που δεν μπορεί παρά να ξεσπάσουν. Αυτό προϋποθέτει τον πολιτικό μας αυτοπροσδιορισμό. Στις συγκεκριμένες κυβερνητικές συνθήκες αυτή η κατεύθυνση παίρνει τη μορφή της «αριστερής αντιπολίτευσης στο ΠΑΣΟΚ». Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εμποδίσει το ΠΑΣΟΚ να εφαρμόσει τον νεοφιλελευθερισμό, και παράλληλα να μην αφήσει την ΝΔ να καρπωθεί την κυβερνητική φθορά. Μην επιτρέψουμε να λειτουργήσει ξανά το δικομματικό εκκρεμές.

Το κρίσιμο στοίχημα της επόμενης μέρας του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ανεξάρτητη πολιτική του ταυτότητα η κοινωνική του διεύρυνση, δηλαδή η δουλειά με τον κόσμο σε κάθε χώρο. Η οριοθέτηση από το πολιτικό σύστημα του δικομματισμού πρέπει να συνοδεύεται από το κάλεσμα για ενότητα δράσης στον κόσμο που ψήφισε άλλες δυνάμεις της αριστεράς, ΠΑΣΟΚ, Οικολόγους κλπ.

Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει η εφ' όλης της ύλης αντιπαράθεση στο δικομματισμό. Η ανάδειξη της αριστεράς στο αντίπαλο δέος του πολιτικού συστήματος και η φιλοδοξία μιας μεγάλης ανατροπής. Η δεύτερη ευκαιρία που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να γίνει πράξη, εμπνέοντας και πάλι τον κόσμο της αριστεράς, κάνοντας ξανά ρεαλιστικό σχέδιο τον διεμβολισμό των κομμάτων εξουσίας και την απόσπαση κοινωνικών τμημάτων από την δικομματική επιρροή.

Η ριζοσπαστική αντισυστημική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτή που έδωσε ώθηση και υπόληψη στο εγχείρημα. Είναι το αδιαπραγμάτευτο συνεκτικό στοιχείο που οπλίζει τον αγώνα μας ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και τον δικομματισμό. Η μετεκλογική τοποθέτηση για την «προγραμματική αντιπολίτευση» μετατοπίζει τον λόγο και την πρακτική που κατοχύρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ το τελευταίο διάστημα και ορίζει μια διαφορετική στάση απέναντι στον δεύτερο εταίρο του δικομματισμού. Η αντισυστημική φυσιογνωμία δεν σημαίνει αντισυστημική αερολογία. Αφορά τη μόνιμη και διαρκή απόπειρα του ΣΥΡΙΖΑ να ξεπεράσει το πολιτικό σύστημα του δικομματισμού που υπηρετεί τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΙΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Η πολιτική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί προϋπόθεση για την οργανωτική ανασυγκρότηση, αλλά και ατελές βήμα αν δεν προχωρήσουμε σε άμεσες ανατροπές στο οργανωτικό ζήτημα. Η οργανωτική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ στο επίπεδο των μελών, των τοπικών και κλαδικών επιτροπών, αλλά και του πολιτικού του κέντρου, έχει σαν άμεση προϋπόθεση τη συμφωνία και στην κεντρική πολιτική κατεύθυνση, αλλά και σε πρακτικές που αποτελούν μέχρι σήμερα εμπόδιο στην ενοποίηση σχημάτων, παρεμβάσεων, κινήσεων στο συνδικαλιστικό και στο αυτοδιοικητικό επίπεδο.

Η απαίτηση για οργανωτική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ ήδη από την πρώτη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη ήταν ανταπόκριση στη ζήτηση για ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η ζήτηση σπαταλήθηκε προς χάριν άλλων προτεραιοτήτων και μια πρώτη ευκαιρία (οργανωτική και πολιτική) χάθηκε. Η δεύτερη ευκαιρία που σήμερα έχουμε μπροστά μας, δεν μπορεί να σπαταληθεί ούτε με νέες αναβλητικές και ασαφείς αποφάσεις για τη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ούτε και με οργανωτικά σχήματα που απομακρύνουν τον πολιτικό από τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και πρέπει να αποτελέσει έναν ενιαίο πολιτικό οργανισμό. Να κάνει ένα μεγαλύτερο βήμα από την εκλογική συμμαχία με στόχο την εκλογική επιβίωση και να προχωρήσει σε έναν ενιαίο οργανισμό που δεν πρέπει να ταυτίζεται με κόμμα. Να ξεπεράσει το στάδιο του μαζικού κοινωνικού και πολιτικού χώρου από όπου οι συνιστώσες αντλούν δυνάμεις. Να σταματήσει να αποτελεί «εργαλείο». Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ξεπεράσει το άθροισμα των ανεξήγητα -στα μάτια της κοινωνίας- πολλών και ανταγωνιστικών συνιστωσών. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αποτελέσει το άθροισμα πραγματικών συνισταμένων δυνάμεων και ρευμάτων. Αυτός είναι ο πλούτος του. Να διευρυνθεί κοινωνικά, να κάνει δουλειά στους χώρους, να επιμένει στην αριστερή πολιτική ταυτότητα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει άμεσα να συγκροτηθεί. Με εγγραφές μελών στη βάση, στις τοπικές και κλαδικές επιτροπές. Με ζωή και λειτουργία των τοπικών, κλαδικών και θεματικών επιτροπών. Με ενδιάμεσα όργανα και πανελλαδικές διαδικασίες, αξιόπιστες και μη αμφισβητήσιμες των οποίων οι αποφάσεις δεν ευτελίζονται. Με συγκρότηση ενός πραγματικού, αξιόπιστου, αρμόδιου και υπεύθυνου πολιτικού κέντρου. Με δομές και διαδικασίες δημοκρατικές που εκφράζουν τον πλουραλισμό του εγχειρήματος, αλλά πάνω από όλα εκφράζουν τη φωνή του κόσμου της αριστεράς και την αναγκαιότητα για μια μεγάλη, φιλόδοξη, σύγχρονη αριστερά.

Μέλη του ΣΥΡΙΖΑ είναι όσοι συμφωνούν με το πρόγραμμα και τα βασικά ντοκουμέντα του ΣΥΡΙΖΑ και εγγράφονται αυτοπροσώπως στις τοπικές επιτροπές αποκτώντας κάρτα μέλους (είτε ανένταχτοι, είτε ενταγμένοι σε συνιστώσες). Ένταξη στην αριστερά σημαίνει συμμετοχή στα μέτρα και στις δυνατότητες του καθένα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ενεργά μέλη που συμμετέχουν στις τοπικές ή κλαδικές επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ και συνεισφέρουν οικονομικά. Δεν μπορεί να έχει μητρώα αυτοδικαίως χρισμένων μελών ΣΥΡΙΖΑ που συμμετέχουν αποκλειστικά και μόνο στα εσωτερικά δημοψηφίσματα.

Οι τοπικές και κλαδικές επιτροπές αποτελούν το κύτταρο της λειτουργίας και της διαμόρφωσης των κατευθύνσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Η συμμετοχή σε αυτές είναι κριτήριο για τον ΣΥΡΙΖΑ των μελών του. Η λειτουργία των επιτροπών γίνεται σε τακτική βάση, όχι μόνο ή κυρίως προεκλογικά, με αντικείμενο τις πολιτικές πρωτοβουλίες που ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει σε επίπεδο πόλης, δουλειάς, νεολαίας. Οι γενικές συνελεύσεις των επιτροπών του ΣΥΡΙΖΑ είναι ζωντανό, αποφασιστικό και αρμόδιο κύτταρο.

Πολιτικό κέντρο του ΣΥΡΙΖΑ είναι η γραμματεία σε σύνδεση με την Κ.Ο. και κοινή συναπόφαση στα κρίσιμα θέματα. Άμεσα χρειάζεται η αποσαφήνιση αρμοδιοτήτων ανάμεσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, την εκπροσώπηση στα ΜΜΕ και τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Μια Γραμματεία αναρμόδια και αδύναμη, που δεν αποφασίζει το κεντρικό στίγμα, τους στόχους, την κατεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι εύκολο θύμα απαξίωσης. Εκ των πραγμάτων τότε η πολιτική αρμοδιότητα μεταφέρεται αλλού. Να συμφωνήσουμε ρητά και να αποδειχτεί πρακτικά ότι η σύνδεση της ΚΟ με τη Γραμματεία είναι ικανοποιητική, και ότι η Γραμματεία αποτελεί το κέντρο της πολιτικής ευθύνης του ΣΥΡΙΖΑ. Για την αποτελεσματικότερη λειτουργία είναι δυνατόν να δημιουργηθεί ένα συντονιστικό όργανο που θα μπορεί να βρίσκεται πολύ πιο συχνά.

Το οικονομικό ζήτημα πρέπει να λυθεί σε πρώτη φάση με την δημιουργία ισχυρού ταμείου που να χρηματοδοτεί τις δραστηριότητες του ΣΥΡΙΖΑ κεντρικά, αλλά και τις ανάγκες των τοπικών και νομαρχιακών επιτροπών. Στην προοπτική του ενιαίου πολιτικού οργανισμού, οι συνιστώσες δεν πρέπει να χρηματοδοτούνται και το σύνολο των αναγκών να τίθενται υπό κοινούς και συμφωνημένους καταμερισμούς.

Ο πληγωμένος πλουραλισμός του ΣΥΡΙΖΑ σε επίπεδο εκπροσώπησης, πρέπει να ξεπεραστεί. Αφαιρεί από τη δυναμική του εγχειρήματος η επανειλημμένη καταπάτηση της απόφασης για γραφείο τύπου που να υλοποιεί την κατεύθυνση της πλουραλιστικής εκπροσώπησης. Η έλλειψη πλουραλισμού στην κοινοβουλευτική ομάδα είναι αποτέλεσμα χρόνιων μονοπωλιακών καταστάσεων στη δημόσια έκφραση. Και επειδή η πλουραλιστική εκπροσώπηση όσο δεν έχει κανόνες δεν υλοποιείται, ας βάλουμε κανόνες, όρους και ποσοστώσεις στη δημόσια παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποφασίζει με επιδίωξη συναίνεσης και αν αυτή δεν είναι δυνατή με ενισχυμένη πλειοψηφία. Οι εκπρόσωποι στα Πανελλαδικά Σώματα εκλέγονται με ενιαίο μέτρο σε όλη την Ελλάδα, και με πρόνοια -σε πρώτη φάση- για εκπροσώπηση ανένταχτων και συνιστωσών.

1-4 Νοεμβρη στην Αθηνα: Ενωτικές διεθνείς κινητοποιήσεις ενάντια στο διακυβερνητικό αντιμεταναστευτικό "φόρουμ"

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ! - τ.276, 23/10/2009 

Την Τετάρτη 4 και την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί για τρίτη συνεχή χρονιά το διακυβερνητικό "Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη" (GFMD), που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του ΟΗΕ. Πέρυσι είχε πραγματοποιηθεί στη Μανίλα των Φιλιππίνων, και φέτος θα γίνει στην Αθήνα – στο Μέγαρο Μουσικής. Αναμένεται η συμμετοχή πολλών ξένων ηγετών και εκπροσώπων κυβερνήσεων, αλλά και του ίδιου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν. Εξάλλου, οι… αναγνωρισμένες από το GFMD μη κυβερνητικές και μεταναστευτικές οργανώσεις θα βρεθούν στις 2 και 3 Νοέμβρη στον Αστέρα της Βουλιαγμένης (!), ώστε να δώσουν επίφαση δημοκρατικού διαλόγου στη διακυβερνητική συνάντηση που αποσκοπεί στην "ορθή διαχείριση της μετανάστευσης". Αυτή η συμπαιγνία των ενόχων για τα αντιμεταναστευτικά πογκρόμ κρατών (και ορισμένων ΜΚΟ) επιχειρεί να νομιμοποιήσει τη λεηλασία και κατοχή των φτωχών χωρών, και τη συνακόλουθη αναγκαστική έξοδο εκατομμυρίων προσφύγων και μεταναστών προς τον "παράδεισο" της ανεπτυγμένης Δύσης. Στον οποίο "παράδεισο" οι ξεριζωμένοι αντιμετωπίζουν ακραία εκμετάλλευση και απάνθρωπη μεταχείριση…

Ήδη πέρυσι, με πρωτοβουλία αντιιμπεριαλιστικών και μεταναστευτικών οργανώσεων απ’ όλο τον κόσμο, πραγματοποιήθηκε στη Μανίλα η πρώτη διεθνής αντισύνοδος με επίκεντρο τη Διεθνή Συνέλευση Μεταναστών και Προσφύγων (IAMR), στην οποία συσπειρώθηκαν οργανώσεις από 35 χώρες του κόσμου. Αυτή η κινητοποίηση βρίσκει φέτος τη συνέχειά της στην Αθήνα: από την Κυριακή 1 έως την Τετάρτη 4 Νοέμβρη θα λάβει χώρα ένας μεγάλος κύκλος κινητοποιήσεων από τη Διεθνή Σύνοδο Μεταναστευτικών και Αντιρατσιστικών Κινημάτων, που υποστηρίζεται από ευρύ φάσμα αριστερών, μεταναστευτικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων της Ελλάδας και όλου του κόσμου. Έτσι, στις 1, 2 και 3 Νοέμβρη θα συνυπάρξουν στην ΑΣΟΕΕ δεκάδες ελληνικές και διεθνείς κινήσεις με παράλληλες συζητήσεις και εργαστήρια, ενώ στις 7 το βράδυ της Κυριακής και της Τρίτης θα πραγματοποιηθούν δύο μεγάλες κοινές εκδηλώσεις όλων των οργανώσεων.

Η Διεθνής Συνέλευση Μεταναστών και Προσφύγων (IAMR), που υποστηρίζεται ενεργητικά από τις επαναστατικές και δημοκρατικές δυνάμεις δεκάδων χωρών (ανάμεσά τους οι Φιλιππίνες, το Νεπάλ και η Τουρκία), συμμετείχε δραστήρια στην προετοιμασία της Διεθνούς Συνόδου της Αθήνας και θα πραγματοποιήσει την εναρκτήρια ολομέλειά της το πρωί της Κυριακής 1/11, ενώ οι διαδικασίες της θα συνεχιστούν (πάντα στην ΑΣΟΕΕ) έως και την Τρίτη 3/11, από τις 10 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα. Εκπρόσωποι της IAMR θα είναι ανάμεσα στους κεντρικούς ομιλητές και στις δύο μεγάλες κοινές εκδηλώσεις το βράδυ της Κυριακής και της Τρίτης. Στις διαδικασίες της IAMR παίρνει μέρος και η Ένωση Εργαζομένων, που συμμετέχει και στην οργανωτική επιτροπή της Διεθνούς Συνόδου και των κινητοποιήσεων. Οι κινητοποιήσεις, πέρα από τη Διεθνή σύνοδο στην ΑΣΟΕΕ, περιλαμβάνουν πολιτιστικές εκδηλώσεις (όπως η συναυλία ελληνικής μουσικής με σημαντικούς καλλιτέχνες στον Άγιο Παντελεήμονα τη Δευτέρα 2/11) αλλά και διαδηλώσεις, με κορύφωση τη διαδήλωση από το Σύνταγμα προς το Μέγαρο Μουσικής στις 6 το απόγευμα της Τετάρτης 4/11 (ημέρα έναρξης του διακυβερνητικού "φόρουμ").

Το πρώτο φάουλ από πλευράς της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ήδη σημειώθηκε, με στόχο ακριβώς την "ενοχλητική" IAMR: οι ελληνικές προξενικές αρχές, ιδίως σε χώρες της Ασίας, παρουσιάζουν συνεχώς κωλύματα στη χορήγηση βίζας δεκάδων εκπροσώπων μεταναστευτικών οργανώσεων που συγκροτούν τη Διεθνή Συνέλευση Μεταναστών και Προσφύγων. Αποκορύφωμα ήταν η στάση του προξενείου της Ελλάδας στο Χονγκ Κονγκ, που αρνήθηκε να δώσει βίζα σε Φιλιππινέζα εκπρόσωπο με την προκλητική αιτιολόγηση ότι η προσκαλούσα οργάνωση (το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ) είναι "μια αριστερίστικη ομάδα που οργανώνει διαδηλώσεις, δημιουργεί προβλήματα και προξενεί καταστροφές"! Τόσο η κοινή ελληνική οργανωτική επιτροπή όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτυρήθηκαν έντονα στο ΥΠΕΞ για αυτή την πρόκληση και για την απόπειρα σαμποταρίσματος της Διεθνούς Συνόδου, και απαιτούν την άμεση χορήγηση βίζας σε όλους τους εκπροσώπους της IAMR. Ραντεβού λοιπόν στην ΑΣΟΕΕ από το πρωί της Κυριακής 1 Νοέμβρη!

Ερρίκος Φινάλης

Δράσεις ενάντια στο διακυβερνητικό αντιμεταναστευτικό "φόρουμ"

Κυριακή 1/11 έως και Τρίτη 3/11

Διεθνής Σύνοδος στην ΑΣΟΕΕ

Το πλήρες πρόγραμμα θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα www.koel.gr

Ανάμεσα σε άλλες εκδηλώσεις, επισημαίνουμε:

Κυριακή 1/11, ώρα 10:00

Έναρξη της ολομέλειας της IAMR

Κυριακή 1/11, ώρα 19:00

Μεγάλη κοινή εκδήλωση για την κατοχή και λεηλασία των φτωχών χωρών

Τρίτη 3/11, ώρα 19:00

Μεγάλη κοινή εκδήλωση για τους μετανάστες και πρόσφυγες στις χώρες "υποδοχής"

Δευτέρα 2/11, ώρα 18:00

Συναυλία αλληλεγγύης στον Άγιο Παντελεήμονα

Τετάρτη 4/11, ώρα 18:00

Διεθνής διαδήλωση από το Σύνταγμα στο Μέγαρο Μουσικής

Τα πρώτα αποκαλυπτήρια του ΠΑΣΟΚ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ! - τ.276, 23/10/2009 
Οι πρώτες εβδομάδες της νέας κυβέρνησης δείχνουν την προσπάθεια να ισορροπήσει σε τεντωμένο σχοινί. Το υψηλό εκλογικό ποσοστό και η πλειοψηφία των 160 εδρών έρχεται αντιμέτωπη με σημαντικά προβλήματα που φέρνει η οικονομική κρίση. Έτσι επιχειρεί τρία πράγματα: Πρώτον, να κερδίσει χρόνο μεταθέτοντας στο μέλλον, έστω και για λίγο, τις πιο κρίσιμες αποφάσεις, ειδικά στα ζητήματα της οικονομίας και της εργασίας. Δεύτερον, να συνεχιστεί ένα θετικό "κλίμα" με διάφορες επικοινωνιακές παρεμβάσεις (π.χ. επίσκεψη για την "πράσινη ανάπτυξη στην Ηλεία") και με συνέχιση γενικόλογων διακηρύξεων. Τρίτον, να δώσει σαφείς ενδείξεις προς τους Αμερικάνους και το μεγάλο κεφάλαιο ότι δεν ξεχνά τις προτεραιότητες που θα υπηρετήσει. Είναι φανερό ότι αναζητούνται τα άλλοθι και οι δικαιολογίες για τη νέα αντεργατική και αντιλαϊκή επίθεση. Είναι επίσης φανερό ότι δεν απέχει πολύ η στιγμή που θα εκδηλωθεί ανοιχτά η καθοριστική αντίφαση που συνοδεύει την επάνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία: ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ περιμένει να υλοποιηθούν οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν προεκλογικά, την ίδια στιγμή όμως που οι "δύσκολες" αποφάσεις και τα σκληρά μέτρα έρχονται όλο και πιο κοντά. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κ. Καραμανλής, ο πρωθυπουργός της χειρότερης μέχρι σήμερα κυβέρνησης, δηλώνει έτοιμος να στηρίξει τη νέα κυβέρνηση στα "δύσκολα", εκφράζοντας τις βαθύτερες ανάγκες του κεφαλαίου και τις επιθυμίες ισχυρών κέντρων για ουσιαστική δικομματική σύγκλιση. Ας δούμε, λοιπόν, συνοπτικά τις μεθοδεύσεις και τις επιδιώξεις που προωθούνται.

Οικονομία: "Ανακάλυψη" των ελλειμμάτων και σιωπή για τα 28 δισ. ευρώ

 

Η διατήρηση ως επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδας του Γ. Προβόπουλου –ακραιφνής νεοφιλελεύθερος και επιλογή της κυβέρνησης Καραμανλή– είναι ένα πρώτο ουσιαστικό δείγμα γραφής της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ο Γ. Προβόπουλος αξιοποιείται σε ρόλο "λαγού" για τα σκληρά διαρθρωτικά μέτρα που οι Βρυξέλλες και τα επιχειρηματικά κέντρα θέλουν να ληφθούν. Έπρεπε να περάσουν οι εκλογές για να "ανακαλύψει", σε στενή συνεννόηση με τη νέα κυβέρνηση, ότι το έλλειμμα θα φτάσει στο ύψος-ρεκόρ 12%. "Έκτακτη κατάσταση, χειρότερη κι απ’ αυτή που παρέδωσε το 1993 η κυβέρνηση Μητσοτάκη", βρήκε την ευκαιρία να αναφωνήσει ο Γ. Παπανδρέου στις προγραμματικές του δηλώσεις. Δεν υπάρχει άνθρωπος στην Ελλάδα που να μην καταλαβαίνει το παιχνίδι που παίζεται. Προεκλογικά τάχα δεν ήξεραν το μέγεθος του ελλείμματος και έταζαν – βλέπετε, τότε ήταν… δύσκολο να κάνουν μια επίσκεψη στην Τράπεζα της Ελλάδας. Σήμερα, στις νέες συνθήκες που τάχα ανακάλυψαν, πρέπει "όλοι να συμβάλουμε στην εθνική προσπάθεια, καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Μόνο που αμέσως ξεκαθαρίζεται ότι τα κέρδη που θα πηγαίνουν για επενδύσεις δεν θα φορολογούνται. Κι επειδή δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα από το να παρουσιάζεις λογιστικά, στα χαρτιά, ότι τα κέρδη γίνονται επενδύσεις, αυτό δείχνει αμέσως ότι ο πλούτος θα βρεθεί, για μία ακόμη φορά, στο απυρόβλητο. Και θα κληθούν οι εργαζόμενοι να πληρώσουν την κρίση. Το πώς θα το μάθουμε μετά τις διαπραγματεύσεις του νέου υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου με τον (σοσιαλδημοκράτη) επίτροπο Χ. Αλμούνια. Πάντως, αμφισβήτηση του διαβόητου Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ δεν πρόκειται να υπάρξει από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Κι έτσι οι τράπεζες θα συνεχίσουν την αισχροκέρδεια με το δημόσιο χρέος, καθώς δανείζονται με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου με 1% από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και μετά δανείζουν το δημόσιο με επιτόκια 5,5 και 6% (το Σύμφωνο Σταθερότητας απαγορεύει στο δημόσιο να δανείζεται απευθείας από την ΕΚΤ). Ενώ στις προγραμματικές δηλώσεις ούτε λέξη δεν ειπώθηκε για το τι θα γίνει με τα 28 δισ. που πήραν δώρο οι τράπεζες και παρουσιάζουν σήμερα δυσθεώρητα κέρδη, ακόμη και μέσα στην κρίση. Εκεί βρίσκεται "το ψητό" κι όχι στη μείωση των αστυνομικών της φρουράς του Μαξίμου ή στη μείωση των κρατικών αυτοκινήτων (ίσα-ίσα που οι αυτοκινητοβιομηχανίες και οι μεσάζοντες τρίβουν τα χέρια τους για τις νέες παραγγελίες "υβριδικών" αυτοκινήτων που θα κάνει η κυβέρνηση).

Εργασία: Ο Καιάδας συνεχίζεται

 

Πολλά τα επικοινωνιακά κυβερνητικά τρικ. Η αλήθεια όμως βρίσκεται σε αυτά που εισέπραξαν από την κυβέρνηση οι κλάδοι των εργαζομένων, που ήδη βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Τι εισέπραξαν οι εργαζόμενοι στο λιμάνι; Γενικολογίες για επαναδιαπραγμάτευση, που όμως τελικά μπορεί να είναι επέκταση της αποικιοκρατικής σύμβασης! Τι εισέπραξαν οι εργαζόμενοι σε Wind και Vodafone; Τα λόγια του υπουργού Εργασίας, Α. Λοβέρδου, ότι "θα υπάρξουν ρυθμίσεις για τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους". Τι ρυθμίσεις; Σκοτάδι. Μόνο που, με βάση τη νομοθεσία που διαμόρφωσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, κόβοντας ο ένας και ράβοντας ο άλλος, στη Wind και στη Vodafone έχουμε σήμερα δεκάδες απολύσεις και ενοικίαση εργαζομένων με δουλεμπορικούς όρους. Και η κυβέρνηση κάνει τον Πόντιο Πιλάτο. Έτσι, η υπουργική αναφορά στη Βουλή για την Κωνσταντίνα Κούνεβα τι άλλο μπορεί να είναι παρά μια προσπάθεια καπηλείας, όταν ακόμη και μέσα στη Βουλή οι καθαρίστριες συνεχίζουν να δουλεύουν με καθεστώς εργολαβίας για 3 ευρώ την ώρα;

Τα stage υποτίθεται ότι θα καταργηθούν στο δημόσιο. Όχι όμως στον ιδιωτικό τομέα. Ενώ δεν διευκρινίζεται αν η κατάργηση σημαίνει ουσιαστικά και απόλυση όσων εργάζονται με stage επί χρόνια στο δημόσιο, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, χωρίς ασφάλιση και με μισθό 500 ευρώ.

Ουδεμία δέσμευση για τους εργαζόμενους με μπλοκάκι. Ούτε καν για τους πενηντάρηδες του ΟΣΕ, που οδηγούνται σε υποχρεωτική εφεδρεία (απόλυση, δηλαδή). Και θα τους καλεί η διοίκηση για εποχιακή και πρόσκαιρη απασχόληση, όταν υπάρχει φόρτος – πλέον όμως κι αυτό με μπλοκάκι! Το ίδιο καμία δέσμευση για τους μικρομεσαίους, που πλήττονται από την κρίση και συνεχίζουν να αποτελούν τα υποζύγια του φορολογικού συστήματος.

Για τις δολοφονίες των εργατών (εργατικά "ατυχήματα"), που συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό, η γνωστή πεπατημένη: το Υπουργείο Εργασίας διέταξε να γίνει ΕΔΕ!

 

Ακόμη κι αυτό το επίδομα αλληλεγγύης μετατέθηκε για το τέλος του 2009 και βλέπουμε – αν και δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ελάχιστη ελεημοσύνη και, μάλιστα, όχι σε όλους όσοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, αλλά σε ένα μικρό μέρος. Ενώ το δήθεν μεγάλο φιλολαϊκό μέτρο για αυξήσεις στους μισθούς πάνω από τον πληθωρισμό θα οδηγήσει, για το 2010, σε μηδενικές αυξήσεις, καθώς, λόγω της κρίσης, ο πληθωρισμός τείνει πλέον στο μηδέν. Κι η κοροϊδία είναι ακόμη μεγαλύτερη, γιατί, ενώ ο επίσημος πληθωρισμός τείνει στο μηδέν, η ακρίβεια παραμένει, με τις αυξήσεις στα καύσιμα, τα κινητά, τα διόδια, τα εισιτήρια να τρέχουν – κι η κυβέρνηση να προσπαθεί να τις "σβήσει" επικοινωνιακά και να μην κάνει τίποτα πρακτικά.

Ξανανοίγει το ασφαλιστικό

 

Ενώ η κυβέρνηση μιλάει για κατάργηση των ρυθμίσεων του αντιασφαλιστικού νόμου Πετραλιά, εντούτοις δεν απαντά στα ζητήματα που καίνε. Πότε θα γίνει αυτή η κατάργηση; Τι θα γίνει με τα όρια συνταξιοδότησης των γυναικών, που η ΕΕ πιέζει να ανεβούν και να εξομοιωθούν με των ανδρών; Φυσικά, ο πασοκικός νόμος Ρέππα (ν. 3029/02), που μειώνει συντάξεις και αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης, παραμένει σε ισχύ. Κι ενώ τα ταμεία, το ένα μετά το άλλο, μπαίνουν "στο κόκκινο", δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά για να γυρίσουν πίσω τα κλεμμένα, για να σταματήσει η εισφοροδιαφυγή και οι χαριστικές ρυθμίσεις για το μεγάλο κεφάλαιο. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι η κυβέρνηση –κάτω από την πίεση της ΕΕ– δήλωσε ότι θα "ανοίξει" και πάλι το ασφαλιστικό. Ποιος δεν αντιλαμβάνεται σε ποια κατεύθυνση θα γίνει αυτό;

Ευχολόγια για την ανεργία

 

Συνολικά στην κοινωνία η ανεργία θερίζει, και οι άνεργοι είναι πλέον 500.000 άνθρωποι, κατά τα επίσημα στοιχεία. Γιατί στην πράξη είναι πολύ περισσότεροι. Και αντί για έστω κάποια συγκεκριμένα μέτρα προστασίας των ανέργων, υπάρχει πάλι μια γενικόλογη κυβερνητική υπόσχεση ότι το επίδομα ανεργίας θα φτάσει κάποτε (πότε;) στο 70% του βασικού μισθού. Ούτε λέξη για τις απαράδεκτες προϋποθέσεις, που στην ουσία στερούν το δικαίωμα σε εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους να παίρνουν το επίδομα. Μόνο 800 (ναι, 800) άνθρωποι παίρνουν το επίδομα για τους μακροχρόνια άνεργους. Κι ούτε λέξη για κάλυψη των 10.000 κενών θέσεων στους κοινωνικούς τομείς, στην Υγεία και την Παιδεία. Οι 3.000 προσλήψεις στην Υγεία, που ανήγγειλε ο πρωθυπουργός, δεν είναι παρά ένα ακόμη επικοινωνιακό τρικ. Διότι γι’ αυτές τις θέσεις είχε υπάρξει ρύθμιση από την προηγούμενη κυβέρνηση, μετά τη μεγάλη απεργία των γιατρών, πριν ένα περίπου χρόνο. Τώρα τις εξαγγέλλουν ξανά, όπως τα εγκαίνια που γίνονται πέντε φορές σε κάθε έργο. Ενώ τα νεοφιλελεύθερα δόντια της έδειξε η Άννα Διαμαντοπούλου, που, αντί να ρυθμίσει το ζήτημα των ωρομίσθιων εκπαιδευτικών (δουλεύουν με απαράδεκτες συνθήκες και παραμένουν απλήρωτοι εδώ κι ένα χρόνο), έσπευσε να ανακοινώσει ότι καταργείται το πρόγραμμα της "Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης" στο οποίο εντάσσονται, λόγω έλλειψης πόρων. Όταν κατάλαβαν την "πατάτα" –την ίδια ώρα εξήγγελλαν το επιπλέον 1 δισ. ευρώ για την Παιδεία–, το πήραν εν μέρει πίσω, λέγοντας ότι το ζήτημα θα επανεξεταστεί.

Καταστολή

 

Τα δικαιώματα του ανθρώπου και η προστασία του πολίτη έγιναν υπουργεία. Αλλά η καταστολή, ήδη από τις πρώτες μέρες της κυβέρνησης, καλά κρατεί. Στα Εξάρχεια, τα ΕΚΑΜ έκαναν κατάληψη. Στο Αστυνομικό Τμήμα Νίκαιας βασανίζεται μέχρι θανάτου ένας μετανάστης, ο Πακιστανός Μοχάμετ Καμεράν, κι ο υπουργός "Προστασίας του Πολίτη" στέλνει το φάκελο στον εισαγγελέα (ακριβής αντιγραφή του καραμανλικού μοντέλου, "οι φάκελοι στη Δικαιοσύνη"). Η δε πορεία διαμαρτυρίας "πνίγεται" στα χημικά. Τα ρόπαλα και τα χημικά των ΜΑΤ αντιμετώπισαν οι απεργοί του Περάματος μπροστά στο υπουργείο Εργασίας και, λίγες μέρες αργότερα, και οι κάτοικοι του Γραμματικού, που συνεχίζουν να διαμαρτύρονται για την κατασκευή ΧΥΤΑ στην περιοχή τους.

Μάλιστα η ιστορία συνεχίστηκε αφού όσοι συνελήφθησαν στην πορεία της Νίκαιας, τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες με τον γνωστό κουκουλονόμο, άσχετα αν αυτοί χρησιμοποιούσαν μαντήλια για να προφυλαχθούν από τα χημικά ή αν πιάστηκαν μετά το πέρας της πορείας πάνω σε μηχανάκια φορώντας το κράνος τους.

Επιχειρηματικός περιβαλλοντισμός
 


Η επίσκεψη του πρωθυπουργού με τρεις υπουργούς και τον Ισπανό αρχιτέκτονα Αθεμπίγιο στην Ηλεία και στα εγκαταλειμμένα Ολυμπιακά Ακίνητα μας έδωσε μια απτή εικόνα της "πράσινης ανάπτυξης". Μιλάμε για ένα ψευτοκουλτουρέ real estate, με μεγάλα ξενοδοχειακά θέρετρα και γκλαμουράτα πολιτιστικά events, συνδυασμένο με φαραωνικά αιολικά πάρκα πολυεθνικών κολοσσών. Η δε νέα διευθύντρια του πρωθυπουργικού γραφείου, η κυρία Γλυκερία Σιούτη, έχει πλούσιο παρελθόν υποστήριξης τάχα περιβαλλοντικών έργων: από τη "Διπλή Ανάπλαση" του Κακλαμάνη μέχρι το Κάβο Σίδερο στην Κρήτη και από την "ανάπλαση" της Μαρίνας Ζέας μέχρι τα αιολικά πάρκα της γαλλικής πολυεθνικής EdF στον Ελικώνα. Το δίπολο "άνοιγμα στους ακτιβιστές-κλείσιμο του ματιού στον επιχειρηματικό κόσμο και στις πολυεθνικές" θα είναι το κεντρικό εργαλείο της "πράσινης ανάπτυξης".

Χρίστος Καραμάνος

Το ΠΑΣΟΚ τώρα εφαρμόζει τον κουκουλονόμο.

 
 

Ας δούμε τι έλεγε ως αντιπολίτευση

"Η αύξηση των ποινών για εγκλήματα που διαπράττουν οι κουκουλοφόροι αγγίζει τα όρια του ανυπόφορου αστείου, γιατί το πρόβλημα δεν είναι οι ποινές, αλλά η αδυναμία της Αστυνομίας να αποτρέψει τα σχέδια των κουκουλοφόρων και να τους συλλάβει"

Χ. Καστανίδης, (πρώην Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ και νυν υπουργός Δικαιοσύνης), 19 Μάρτη 2009.

"Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στη βία των κουκουλοφόρων! […] Όμως, δεν θα κατασταλεί παραβιάζοντας πλήρως την αρχή της αναλογικότητας των ποινικών διατάξεων, ανατρέποντας δηλαδή όλη την ισορροπία του Ποινικού Κώδικα, παίρνοντας αδικήματα που τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης –και μάλιστα μεσαία ποινή φυλάκισης- και μετατρέποντάς τα σε κακουργήματα –και μάλιστα πάνω από μεσαία κακουργήματα- επειδή ο δράστης είναι πιο επικίνδυνος γιατί φοράει κουκούλα".

Ευάγγελος Βενιζέλος, (νυν υπουργός Άμυνας), 23 Ιουνίου 2009

"Οι ρυθμίσεις αυτές καθαυτές είναι αστείες. Πέραν του ότι δεν στέκουν νομικά, θα πέσουν και αυτομάτως σε αδράνεια διότι πολύ απλά προσκρούουν πρακτικά στην ίδια την κοινή λογική. Αυτό που με ανησυχεί και πρέπει να ανησυχεί όλους τους προοδευτικούς πολίτες είναι η βαθιά συντηρητική και αναχρονιστική στροφή που επιχειρεί με τέτοια μέτρα η κυβέρνηση. Είναι προφανές ότι το ακροατήριο στην προκειμένη περίπτωση είναι οι ψηφοφόροι του ΛΑΟΣ".

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, (νυν υπουργός Δημόσιας Τάξης), 22 Μαρτίου 2009 

 Είσαι νέος; Διαμαρτύρεσαι; Συλλαμβάνεσαι! 

 Την Τετάρτη 21/10 το βράδυ, ομάδα 30 περίπου αστυνομικών που βρισκόταν στην πλατεία Εξαρχείων συνέλαβε τον γνωστό συγγραφέα Δ.Παπαχρήστο. Ο άλλοτε εκφωνητής του Πολυτεχνείου διαμαρτυρήθηκε όταν η ομάδα των αστυνομικών συνέλαβε δύο νεαρούς μαθητές. Την σύλληψη του Παπαχρήστου προσπάθησαν να καταγράψουν ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Σωτήρης Δαματόπουλος και ο Στέλιος Ελληνιάδης, δημοσιογράφος της "Ελευθεροτυπίας" και παραγωγός του ρ/σ "Κόκκινο", οπότε συνελήφθη και αυτοί. Το γεγονός συνέβη όταν περίπου 30 αστυνομικοί χωρίς διακριτικά και φορώντας κράνη εισέβαλαν στην καφετέρια "Φλοράλ" για να προσάγουν δύο ανήλικους μαθητές. Στην καφετέρια μόλις είχε ολοκληρωθεί παρουσίαση βιβλίου του Χριστόφορου Κάσδαγλη, στην οποία ομιλητές ήταν ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλέξης Τσίπρας και ο δημοσιογράφος, Σταύρος Θεοδωράκης, οι οποίοι είχαν φύγει νωρίτερα από το χώρο. Στο χώρο είχε παραμείνει πολύς κόσμος από την παρουσίαση και διαμαρτυρήθηκε έντονα, ιδιαίτερα όταν συνειδητοποίησαν ότι οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν συλλάβει δύο ανήλικα παιδιά. Η απάντηση των αστυνομικών ήταν να συλλάβει τους δύο μαθητές, τον Δ. Παπαχρήστο και τους δύο δημοσιογράφους, δείχνοντας στην πράξη τι σημαίνει "προστασία του πολίτη".
 

Καλώς την… τη νέα υπουργό Παιδείας διά βίου μάθησης (!) και θρησκευμάτων

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ! - τ.276, 23/10/2009 

Ο ορισμός της Άννας Διαμαντοπούλου στη θέση της υπουργού Παιδείας ήταν μάλλον μια αναμενόμενη εξέλιξη. Από τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τακτικό μέλος της κακόφημης Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, υπηρέτησε πιστά το νεοφιλελευθερισμό και τις οδηγίες των νόμων της αγοράς.

Άξιο τέκνο του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, ορκίζεται υφυπουργός Ανάπτυξης στην κυβέρνηση Σημίτη, με βασικό αντικείμενο τις ιδιωτικοποιήσεις και τη βιομηχανική αναδιάρθρωση. Κατά την τριετία 1996-1999 ολοκλήρωσε τις ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της Ναυπηγικής Βιομηχανίας. Στις μεγάλες "επιτυχίες" της συγκαταλέγεται το ξεπούλημα των ναυπηγείων Σκαραμαγκά στους Γερμανούς. Το 1999 προτείνεται από την ελληνική κυβέρνηση για επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και ορκίζεται επίτροπος Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων. Επί των ημερών της υλοποιήθηκε η ευρωπαϊκή στρατηγική για την απασχόληση. Έγιναν, δηλαδή, τα πρώτα βήματα ώστε να έρθει κατόπιν η περίφημη οδηγία Μπολκεστάιν και να εισαχθεί η περίφημη έννοια της φλεξικιούριτι. Το 2004 επιστρέφει στην Ελλάδα, αναλαμβάνει υπεύθυνη των τομέων Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, καθώς και Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Πολιτικής Καταναλωτών του ΠΑΣΟΚ. Το 2006 αναλαμβάνει τη σύνταξη του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ και το 2008 τον τομέα Παιδείας. Συμμετέχει στο διάλογο για την παιδεία που καλεί ο τότε υπουργός Άρης Σπηλιωτόπουλος για την αλλαγή στο εξεταστικό σύστημα για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, όπως επίσης και για το θέμα της αναγνώρισης των κολεγίων.

Από την ανάληψη των καθηκόντων της στον τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ φάνηκαν οι διαθέσεις της. Οι δηλώσεις της για όλα τα εκπαιδευτικά ζητήματα συνέθεσαν το πλούσιο "αντιπολιτευτικό" έργο της, και μας προϊδέασαν για το κυβερνητικό έργο που έρχεται. Η υποστήριξη στην κυβέρνηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, οι δηλώσεις ότι το πανεπιστημιακό άσυλο έχει ήδη καταργηθεί και δεν υπάρχει ελεύθερη διακίνηση ιδεών λόγω ομάδων που προκαλούν βανδαλισμούς και καταστροφές (8/1/2009), η επιμονή στην αναγνώριση των κολεγίων (6/11/2008), η κριτική ότι προχωράει πολύ αργά η αξιολόγηση των τριτοβάθμιων ιδρυμάτων (25/6/2009) είναι μερικά δείγματα των προθέσεων της νέας υπουργού.

Τα πρώτα δείγματα γραφής της, παρά τις όποιες κινήσεις εντυπωσιασμού, είναι αποκαλυπτικά για την πολιτική που θα ακολουθηθεί στην παιδεία. Για το θέμα των κολεγίων στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης διακηρύχτηκε η επανεξέταση των αδειών των κολεγίων, ενώ στα υπόλοιπα καυτά εκπαιδευτικά θέματα το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι ξεκάθαρο: Ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, τετραετείς προγραμματισμοί με βάση τους οποίους θα καθορίζεται η χρηματοδότηση, κινητοποίηση της ιδιωτικής έρευνας και συνεργασία της με τη δημόσια (!) δια βίου μάθηση και πολλά ακόμη.

Η Άννα Διαμαντοπούλου θα συνεχίσει επάξια το έργο των προκατόχων της, που παραμένει ίδιο κι απαράλλαχτο τα τελευταία 20 χρόνια. Μετατροπή της παιδείας από δημόσιο και δωρεάν αγαθό σε εμπόρευμα προς πώληση. Μεγαλύτερος χώρος στον τομέα της παιδείας που μπορεί να αξιοποιήσει επικερδέστατα το μεγάλο κεφάλαιο. Θα ήταν ίσως χρήσιμο για τη νέα υπουργό να μελετήσει την πολιτική εξέλιξη μερικών από τους προκατόχους της (Κοντογιαννόπουλος, Σουφλιάς, Αρσένης, Γιαννάκου).
 

Γιώργος Πασσαλίδης

Προβολή Ταινίας

Δελτίο Τύπου

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ «ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ»

Tο νέο εργατικό «ατύχημα» που στοίχισε το θάνατο ενός 50χρονου Αλβανού εργάτη στην Καλλιράχη Θάσου τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου έρχεται να προστεθεί σε μια μακριά λίστα –πάνω από 70 εργατών από την αρχή του χρόνου - που ξεκίνησαν για τη δουλειά τους το πρωί αλλά δεν γύρισαν ποτέ σπίτι τους. Αποκαλύπτει με τον πιο τραγικό τρόπο την έλλειψη στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας και πρόληψης ατυχημάτων στους χώρους εργασίας προς χάριν της αύξησης του κέρδους των εργοδοτών.

Ηθικοί αυτουργοί αυτών των εγκλημάτων είναι οι υψηλά ιστάμενοι κυβερνητικοί μπλε και πράσινοι παράγοντες που χαρίζουν τα πάντα στους φίλους τους εργολάβους που αναγκάζουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν σε τραγικές συνθήκες εργασίας, καταργώντας κάθε έννοια εργασιακών δικαιωμάτων και μέτρων ασφαλείας. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τα μεγάλα λόγια, εξακολουθεί να θεωρεί αναλώσιμη τη ζωή των εργαζομένων. Η ανθρώπινη ζωή γίνεται θυσία στους θεούς του νεοφιλελευθερισμού, της ιδιωτικοποίησης και της συσσώρευσης του πλούτου στους λίγους.
Η ΚΟΕ Καβάλας καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το νέο έγκλημα. Ταυτόχρονα εκφράζει την αμέριστη υποστήριξη και αλληλεγγύη της σε όλους τους εργαζόμενους που καθημερινά έρχονται αντιμέτωποι με τον εργασιακό μεσαίωνα και τις συνθήκες γαλέρας που πλέον επεκτείνονται και διευρύνονται σε περισσότερους τομείς και χώρους εργασίας, προκειμένου οι εταιρίες να διατηρήσουν την υψηλή κερδοφορία τους.
Μόνη απάντηση για να σταματήσουν τα «ατυχήματα» είναι να ακουστεί δυνατά η φωνή των εργαζομένων, να εκφραστεί η οργή απέναντι στις πολιτικές της φτώχειας, της ανεργίας, της εκμετάλλευσης.
Καμία άλλη ζωή χαμένη.

Απαιτούμε:
- Να τιμωρηθούν άμεσα οι ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος
- Να λειτουργήσουν επιτέλους οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ώστε να αποτραπούν νέα «ατυχήματα»
- Να παρθούν τώρα μέτρα υπέρ της ασφάλειας των εργαζομένων.

 

 Συνιστώσα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

www.koe-kavalas.blogspot.com
koe_kavala@yahoo.gr  

ΟΧΙ στις παρελάσεις

Η 28η Οκτωβρίου έφτασε και οι εορτασμοί της επετείου ξεκίνησαν. Οι δρόμοι θα γεμίσουν και πάλι από τις ''νέες γενιές'' της χώρας που θα παρελαύνουν μπροστά στα μάτια ''σημαντικών'' επισήμων. Τα σχολεία θα διοργανώσουν γιορτές, μαθητές και καθηγητές θα φορέσουν τα καλά τους για να τιμήσουν τους ήρωες και να θυμηθούν την ιστορία για μερικές ώρες. Ποιο είναι το νόημα όμως σε όλα αυτά;

Οι παρελάσεις είναι ένας θεσμός που γίνεται από την εποχή του δικτάτορα Μεταξά ο οποίος τις καθιέρωσε σε μια προσπάθεια προώθησης της πειθαρχίας και της εθνικής υπερηφάνειας. Σήμερα οι παρελάσεις έχουν κρατήσει τον ίδιο χαρακτήρα. Η πανομοιότυπη ενδυμασία και βηματισμός έχουν σαν στόχο την μαζοποίηση της νεολαίας και την προβολή του διαφορετικού σαν κάτι κακό. Από την άλλη μεριά έχουμε τις σχολικές γιορτές. Οι σχολικές γιορτές των απουσιών. Οι οποίες με τα ίδια τραγούδια και ποιήματα θα προβάλλουν για ακόμα μια φορά την ιστορία που θέλουν να ξέρουμε. Οι γιορτές του καθωσπρεπισμού και της υποκρισίας.

Η κατάσταση όμως έχει αλλάξει. Οι κινητοποιήσεις της προηγούμενης περιόδου μας έδειξαν έναν διαφορετικό δρόμο. Τον δρόμο της αντίστασης και της αλληλεγγύης. Αυτό πρέπει να εκφραστεί και σήμερα με αποχή από τις παρελάσεις και με γιορτές που θα μορφώνουν μαθητές. Να μπει το μικρόβιο του αγώνα στα σχολεία να καταλάβουν ότι δεν ''μασάμε'' ότι μας λένε και δεν θα σταματήσουμε να διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν.

 e-mail: ektosylis@gmail.com
τηλ: 6983959521

Κυκλοφορήσε το νέο τεύχος της Αριστεράς!

Το ΠΑΣΟΚ επιβάλλει νεοφιλελεύθερη «έκτακτη ανάγκη»

Κυβερνητικά Αποκαλυπτήρια

Λιμάνι Πειραιά: Ακύρωση τώρα της συμφωνίας με την COSCO

Πανελλαδική Σύσκεψη ΣΥΡΙΖΑ: Διάλογος με μέλη και συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ

Σε αυτό το τεύχος μιλούν: Φίλλιπος Φίλιος, Ηρώ Διώτη, Κώστας Παπουλής-Γέρος,

Τασία Χριστοδουλοπούλου, Γρηγόρης Ψαριανός, Μιχάλης Κριτσωτάκης,

 Γιάννης Μπανιάς, Γιάννης Τσακμάκης, Δέσποινα Σπανού, Τάκης Γιαννόπουλος,

Θανάσης Λεβέντης, Μάνια Μπαρσέφσκι

Αθήνα, 1-4 Νοεμβρίου: Διεθνείς Αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις

15 χρόνια από τον θάνατο του Γ.Χοτζέα

ΤΟ ΘΕΜΑ: Απεργιακοί Αγώνες, η κοινωνική αντιπολίτευση είναι εδώ

Πολιτική

Αποκαλυπτήρια ΠΑΣΟΚ

Κρίση στη ΝΔ

Η κυβερνητική εναλλαγή, το κοινωνικό ζήτημα και η Αριστερά

ΓΑΠ: Σαν έτοιμος από καιρό για την προώθηση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών

Ενωτική Διακήρυξη της γαλλικής Αριστεράς

Εργαζόμενοι

Συνδικαλιστές της WIND και της VODAFONE μιλούν στην Αριστερά!

Πετυχημένη απεργία σε εφημερίδες της Πάτρας, παρά το όργιο εκβιασμών

Νεολαία

ΕΦΕΕ: Η ανασυγκρότηση που δεν πέτυχε και η συζήτηση που δεν έγινε

Κοινωνία

Μεγάλη νίκη στον Ελαιώνα – Εκδόθηκε η απόφαση του ΣτΕ

Ρεπορτάζ: Να απαλλαγούμε από την θηλιά των διοδίων

Διαβάστε επίσης….

· 1 δισ. πεινασμένοι στον πλανήτη: Ένα διαρκές έγκλημα, του Σωκράτη Ματζουράνη

· «Το φεστιβάλ της Δράμας δεν είναι υποβαθμισμένο», Συνέντευξη με την Ελευθερία Καβακά, υπεύθυνη του Φεστιβάλ Δράμας



Και πολλά άλλα…

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ – ΔΙΑΔΩΣΤΕ

Να σπάσει η αστυνομοκρατία. Να μπει φραγμός στον αντιδημοκρατικό κατήφορο.

Όταν η πρώτη πράξη του νέου Υπουργού Δημόσιας Τάξης είναι η αποστολή χιλιάδων κουκουλοφόρων αστυνομικών στο κέντρο της πόλης κάνοντας τα Εξάρχεια κατεχόμενη περιοχή, τότε αποτελεί φυσιολογική εξέλιξη η σύλληψη δημοσιογράφων και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, ανάμεσα στους οποίους και ο εκφωνητής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Η παραίτηση του αρχηγού της αστυνομίας επιχειρεί να κρύψει τις άμεσες πολιτικές ευθύνες του κ. Χρυσοχοΐδη για εισβολή και παρατεταμένη κατοχή των αστυνομικών δυνάμεων στα Εξάρχεια και για προσπάθεια κατατρομοκράτησης με εκατοντάδες συλλήψεις και προσαγωγές. Επιχειρεί δηλαδή να κουκουλώσει τις αυταπόδεικτες εντολές του υπουργού για μετατροπή μιας περιοχής σε αστυνομοκρατούμενη περιοχή και κατατρομοκράτηση των κατοίκων και της νεολαίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε συνέντευξη τύπου την Πέμπτη 22/10 και καταδίκασε άμεσα το γεγονός. Ο Υπουργός του κατ' ευφημισμού υπουργείου «προστασίας του πολίτη» προετοιμάζει το σιδερόφραχτο κράτος για τους νέους Δεκέμβρηδες. Ξεχνά όμως ότι οι κοινωνικές εκρήξεις δεν έρχονται επειδή δεν υπάρχει αρκετή αστυνομία, αλλά επειδή υπάρχει τρομακτική αστυνομοκρατία και ασυδοσία. Επειδή η νεολαία πυροβολείται και με αδιέξοδα και με σφαίρες.